Monoftong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Monoftong (gr. mono 'jeden' i phthóngos 'dźwięk') to prosta samogłoska bez zmiany jakości (np. "u", "a") w przeciwieństwie do dyftongów (np. niemieckie "au", "ei") i tryftongów.

Między monoftongami mogą istnieć różnice ilościowe (krótkie i długie samogłoski) i jakościowe (stopień otwarcia, zaokrąglenie warg). Dwuwymiarowego przedstawienia dostarcza trójkąt samogłosek.

Monoftongi jak wszystkie dźwięki podlegają w podczas rozwoju języka różnorakim zmianom fonetycznym. Mogą powstawać w wyniku monoftongizacji z dyftongów lub znikają z systemu w wyniku dyftongizacji.