Monokultura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monokultura sosnowaPuszcza Notecka w pobliżu Miał
Ścisłe doświadczenie monokulturowe założone w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Swojec Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu w 1947 – na pierwszym planie żyto uprawiane w płodozmianie, a na drugim w monokulturze

Monokultura – system rolniczy lub leśny, polegający na wieloletnim uprawianiu na tym samym obszarze roślin jednego gatunku, bądź o podobnych wymaganiach glebowych, np. bawełny, trzciny cukrowej, świerku. Powoduje to szybkie wyjałowienie gleb nawet bardzo żyznych oraz zmianę ich struktury.

W polowej produkcji roślinnej monokultura to uprawianie roślin tego samego gatunku przez wiele kolejnych lat na tym samym polu, prowadzące do zmęczenia gleby i obniżki plonu.

Negatywne skutki monokultury:

Większość roślin uprawnych nie znosi uprawy w monokulturze, jednak niektóre, np. żyto, można w ten sposób uprawiać nawet kilkadziesiąt lat, a kukurydzę od 6 do 8.

Najstarsze ścisłe doświadczenia monokulturowe z zakresu polowej uprawy roślin (w nawiasach podano miejsce i rok założenia):

  • Rothamsted (Anglia, 1843),
  • Grignion (Francja, 1875),
  • Illinois (USA, 1876),
  • Halle (Niemcy, 1878),
  • Columbia (USA, 1888),
  • Dakota (USA, 1892),
  • Askov (Dania, 1894),
  • Auburn (USA, 1896),
  • Bad Lauchstädt (Niemcy, 1902),
  • Dikopshof (Niemcy, 1906),
  • Bonn-Poppelsdorf (Niemcy, 1906),
  • Saskatchewan (Kanada, 1911),
  • Moskwa (Rosja, 1912),
  • Skierniewice (Polska, 1921),
  • Berlin-Dahlem (Niemcy, 1923),
  • Thyrow (Niemcy, 1937),
  • Limburgerhof (Niemcy, 1938).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]