Mononukleotyd flawinowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mononukleotyd flawinowy
Mononukleotyd flawinowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C17H21N4O9P
Masa molowa 456,34 g/mol
Wygląd żółty proszek
Identyfikacja
Numer CAS 146-17-8
PubChem 710[1]
DrugBank DB03247[2]

Mononukleotyd flawinowy (FMN, E101a) – organiczny związek chemiczny, ester kwasu fosforowego i ryboflawiny. W organizmie wytwarzany z witaminy B2 (ryboflawiny), stanowi grupę prostetyczną niektórych oksydaz (np. oksydazy L-aminokwasowej), zwykle mocno (ale nie kowalencyjnie) związana z apoenzymem.

Uczestniczy w wielu reakcjach redoks organizmów żywych, np. w reakcji:

FMN + ATPFAD + PPi

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Zarówno FMN, jak i jego sól sodowa (FMN-Na) stosowane są jako żółte barwniki spożywcze (oznaczane odpowiednio jako E101a i E106)[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy