Montagu Stopford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Montagu Stopford KCB (ur. 11 listopada 1798, zm. 10 listopada 1864), brytyjski arystokrata i wojskowy, najmłodszy syn Jamesa Stopforda, 3. hrabiego Courtown, i lady Mary Scott, córki 3. księcia Buccleuch. Młodszy brat 4. hrabiego Courtown.

Służbę w Royal Navy rozpoczął 8 listopada 1810 r. 17 lipca 1819 r. został awansowany do stopnia porucznika. 29 stycznia 1822 r. został komandorem. 8 kwietnia 1825 r. otrzymał rangę kapitana. W latach 1842-1846 dowodził okrętem HMS "Pique" (w Ameryce Północnej i Indiach Zachodnich), w 1850 r. HMS Trafalgar, w 1851 r. HMS "Waterloo", w 1852 r. HMS "London", w latach 1852-1853 ponownie "Waterloo". W 1855 r. został admirałem nadintendentem na Malcie. Jego okrętem flagowym był wówczas HMS "Ceylon". Od 5 grudnia 1853 r. był kontradmirałem. 25 czerwca 1858 r. został awansowany do stopnia wiceadmirała. Wreszcie 30 listopada 1863 r. został admirałem. Z czynnej służby odszedł 9 lutego 1864 r. 5 lipca 1855 r. został kawalerem Krzyża Komandorskiego Orderu Łaźni.

25 sierpnia 1827 r. poślubił Cordelię Whitmore (zm. 4 września 1851), córkę generała-majora George'a Whitmore'a i Cordelii Ainslie. Montagu i Cordelia mieli razem syna i trzy córki:

29 września 1853 r. poślubił Lucy Cay (zm. 3 grudnia 1883), córkę Johna Caya. Montagu miał z nią syna i dwie córki: