Montmorillonit
 |
Ten artykuł zawiera jedynie listę źródeł lub linki zewnętrzne, więc jego weryfikowalność jest niejasna. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać więcej przypisów. |
| Montmorillonit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Inne nazwy | montmorylonit | ||
| Skład chemiczny | uwodniony krzemian glinu, magnezu i sodu (Al2O3·SiO2·nH2O) | ||
| Twardość w skali Mohsa | 1,5 | ||
| Przełam | nierówny | ||
| Łupliwość | doskonała, jednokierunkowa | ||
| Pokrój kryształu | łuseczkowy, płytkowy, kulisty | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 1,9–2,7 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | biały, zielonkawy, żółtawy, brunatny, niekiedy różowy lub niebieskawy | ||
| Rysa | biała lub szara | ||
| Połysk | matowy w stanie suchym | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Montmorillonit (montmorylonit) – minerał z gromady krzemianów zaliczany do minerałów ilastych (grupa smektytów). Nazwa pochodzi od miejscowości Montmorillon we Francji. Minerał wyjątkowo szeroko rozpowszechniony.
Spis treści |
Właściwości [edytuj]
Tworzy bardzo drobne, łuskowate kryształy o średnicy nie przekraczającej 1 mikrometra. Występuje w skupieniach zbitych, woskowych lub ziemistych i proszkowych. Niekiedy tworzy drobnoziarniste agregaty, przyjmujące formy „robakowate” lub sferolityczne.
Dobrze pochłania wodę (ośmiokrotna objętość), odbarwia się.
Występowanie [edytuj]
Występuje w grupach minerałów ilastych. Powstaje wskutek wietrzenia różnych skał krystalicznych. Bywa spotykany w osadach morskich i jeziernych zwykle w towarzystwie illitu, kaolinitu, haloizytu, kwarcu, kalcytu.
Na świecie: USA – Nowy Meksyk, Arizona, Kolorado, Kalifornia, Alabama, Rosja i Gruzja – Kaukaz, Węgry, Rumunia, Niemcy, Francja, Czechy.
W Polsce: w okolicach Tarnobrzega, na Kujawach, na Dolnym Śląsku.
Zastosowanie [edytuj]
Stanowi ważny surowiec przemysłu ceramicznego, gumowego, papierniczego, farmaceutycznego, chemicznego, metalurgicznego i spożywczego. Jest składnikiem nawozów mineralnych, płuczki wiertniczej, używany jest przy rekultywacji terenów skażonych metalami ciężkimi. Stanowi podstawowy składnik bentonitu.
Bibliografia [edytuj]
- Podręczny Leksykon Przyrodniczy. Minerały i kamienie szlachetne.
- Atlas mineralogii.
- Leksykon Przyrodniczy. Minerały.
- R. Hochleitner: Minerały i kryształy.
- W. Heflik, L. Natkaniec-Nowak: Minerały Polski.
- Ilustrowany słownik skał i minerałów.
- Przewodnik Skały i Minerały.
