Monty Python i Święty Graal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monty Python i Święty Graal
Monty Python and the Holy Grail
Gatunek komedia
Data premiery 3 kwietnia 1975
Kraj produkcji  Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 91 min.
Reżyseria Terry Gilliam
Terry Jones
Scenariusz John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Główne role John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Muzyka De Wolfe
Neil Innes
Zdjęcia Terry Bedford
Scenografia Roy Smith
Montaż John Hackney
Produkcja John Goldstone
Mark Forstater
Michael White
Dystrybucja 20th Century Fox (Wielka Brytania)
Columbia Pictures (USA)
Budżet 150 000 £
Wikicytaty Monty Python i Święty Graal w Wikicytatach

Monty Python i Święty Graal (Monty Python and the Holy Grail) – brytyjska surrealistyczna komedia filmowa z roku 1975 w reżyserii Terry'ego Jonesa i Terry'ego Gilliama; pierwszy film fabularny stworzony przez grupę Monty Pythona. Jej członkowie zarówno odgrywają główne role w filmie, jak i są też twórcami scenariusza filmu.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Występują[edytuj | edytuj kod]

  • Graham Chapman - Król Artur/Głos Boga/Środkowa głowa trzygłowego rycerza/Strażnik z czkawką
  • John Cleese - Sir Lancelot/Czarny Rycerz/Wieśniak/Francuski strażnik/Tim Czarodziej
  • Eric Idle Sir Robin/Concorde/Jeden ze strażników/Wieśniak/Roger Żywopłot/Brat Maynard
  • Terry Gilliam Patsy/Zielony Rycerz/Stary człowiek ze sceny 24/Sir Bors/Rysownik
  • Terry Jones - Sir Bedevere/Matka Dennisa/Lewa głowa trzygłowego rycerza/Książę Herbert
  • Michael Palin - Sir Galahad/Dennis/Wieśniak/Prawa głowa trzygłowego rycerza/Król Bagiennego Zamku/Przywódca Rycerzy, którzy mówią NI!/Brat Brata Maynarda
  • Connie Booth - Wiedźma
  • Carol Cleveland - Zoot/Dingo
  • Neil Innes - Pierwszy Mnich/ Minstrel/Giermek zmiażdżony przez Drewnianego Królika/Wieśniak
  • Bee Duffell - Stara kobieta
  • John Young - Historyk
  • Rita Davies - Żona historyka

Także występują[edytuj | edytuj kod]

  • Avril Steward - Dr Piglet
  • Sally Kinghorn - Dr Winston
  • Mark Zycon
  • Mitsuko Forstater
  • Sandy Rose
  • Joni Flynn
  • Loraine Ward
  • Sally Coombe
  • Yvonne Dick
  • Fiona Gordon
  • Judy Lams
  • Sylvia Taylor
  • Mary Allen
  • Elspeth Cameron
  • Sandy Johnson
  • Romilly Squier
  • Alison Walker
  • Anna Lanski
  • Vivienne Macdonald
  • Daphne Darling
  • Gloria Graham
  • Tracy Sneddon
  • Joyce Pollner

Fabuła filmu[edytuj | edytuj kod]

Anglia w 932 roku. Król Artur wraz ze swym sługą Patsy, używającym orzechów kokosowych do wydobywania stukotu imitującego tętent kopyt, przemierza kraj w poszukiwaniu rycerzy, którzy przyłączyliby się do niego w zamku Camelot. Na początku filmu Artur wraz z Patsym docierają do jednego z zamków, w którym spodziewają się znaleźć rycerzy gotowych przyłączyć się do nich. Jednak stacjonujący w zamku żołnierze, widząc, że Artur z Patsym udają tylko, że jeżdżą konno, wdają się z nimi w rozmowę na temat podróżowania przy pomocy orzechów kokosowych, sposobu ich nabywania i przenoszenia z ciepłych krajów. Zniechęcony Artur odjeżdża w końcu bez żadnej pomocy ze strony swych rozmówców.

W dalszej wędrówce "przejeżdżają" przez osadę, gdzie z powodu pomoru na taczkę ładowani są zmarli oraz osoby, które przez mieszkańców osady uznawane są za zmarłych. Mieszkańcy rozpoznają króla po tym, że nie jest obesrany. Poza granicami osady napotykają wieśniaków zbierających gnój pod kolejnym zamkiem - Dennisa i jego żonę. Początkowo król Artur popełnia gafę, biorąc Dennisa za starą kobietę, później wdają się w dyskusję na temat legitymizacji władzy, jaką uzyskać miał Artur. Król przyznaje, iż władzę odziedziczył wraz z mieczem, który podarowała mu Pani Jeziora, ubierając opowieść w poetyckie słowa, natomiast Dennis kwestionuje tego typu legitymizację władzy, zaznaczając jednocześnie swoje lewicowe poglądy.

Następna postać jaka staje na ich drodze to Czarny Rycerz, strzegący mostu, którego mogą obserwować w akcji, gdy walczy z innym rycerzem w zielonej zbroi. Jego kunszt (pokonanie przeciwnika poprzez wcelowanie mieczem w wizurę przyłbicy) wywiera na podróżnikach duże wrażenie, przez co Artur proponuje Czarnemu Rycerzowi przyłączenie się do niego. Na pochwały i propozycje króla rycerz jednak nie reaguje, stojąc z założonymi rękoma. Dopiero w momencie, gdy Artur próbuje przejść przez most, wyzywa go na pojedynek. Przegrywa go jednak szybko. Na początku Artur odrąbuje mu jedną rękę, co dla Czarnego Rycerza jest tylko draśnięciem. Gdy traci drugie ramię, twierdzi, że to rana powierzchowna. Przepuszcza Artura z Patsym dopiero wówczas, gdy traci również obie nogi.

W tym filmie, jak i innych produkcjach Pythonów, pojawiają się kilkuminutowe wstawki animowane w wykonaniu Terry'ego Giliama, wszystkie utrzymane są w klimacie średniowiecznych rycin i iluminacji.

Wierność historyczna[edytuj | edytuj kod]

Film ten, choć wydaje się być zwykła kpiną z patosu rycerskiego i mroków średniowiecza jest jednym z pierwszych, w których oddano prawdziwe realia ulic średniowiecznych miast. Choć błoto i brud zalegające na ulicach miast, po których chodzą drób i inne zwierzęta domowe może dla nas wydać się przesadzony warto wiedzieć, iż wprowadzenie zakazu wypasania zwierząt na miejskich ulicach, czy brukowanie ulic na szeroką skalę miało miejsce dopiero w ciągu ostatnich kilkuset lat. Wszechobecny brud był przyczyną wielu epidemii dziesiątkujących ludność. Stąd okrzyk woźnicy „Wynieście swoich zmarłych” („bring out your dead”) nieraz rozlegał się na ulicach miast. Czasami, aby zachęcić nieświadomą zagrożenia biedotę do wydania zmarłych członków rodziny wprowadzano drobną zapłatę za każde dostarczone zwłoki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]