Monty Python na żywo w Hollywood Bowl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monty Python na żywo w Hollywood Bowl
Monty Python Live at the Hollywood Bowl
Gatunek komedia / występ na żywo
Data premiery występ na żywo 1980
wydanie VHS 1982
Kraj produkcji USA
Język angielski
Czas trwania 77 minut
Reżyseria scena: Terry Hughes
fragmenty filmowe: Ian MacNaughton
Scenariusz John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Tim Brooke-Taylor
Marty Feldman
Główne role John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Carol Cleveland
Neil Innes
Produkcja Terry Hughes

Monty Python na żywo w Hollywood Bowl (Monty Python Live at the Hollywood Bowl) - film wydany w roku 1982, będący zapisem występów na żywo grupy Monty Pythona w hali(Hollywood Bowl) z roku 1980. Grupa prezentowała na żywo swoje najlepsze skecze i piosenki, ponadto pojawiły się piosenki oraz skecze wcześniej nigdy nie prezentowane oraz skecze pochodzące z okresu przed zawiązaniem grupy.

Oprócz skeczy wykonywanych na scenie, wyświetlane były na dużym ekranie zawieszonym nad sceną filmowe wstawki zawierające przeważnie materiały z dwóch niemieckich epizodów Monty Python's Fliegender Zirkus oraz animacje Terry'ego Gilliama.

Film został wydany na VHS (polskie wydanie VHS nosi tytuł "Monty Python w Hollywood"), a także jako część pakietu DVD pod tytułem Monty Python Live.

Występują: szóstka Pythonów (Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones i Michael Palin) oraz gościnnie Carol Cleveland w licznych rolach wspomagających i Neil Innes wykonujący piosenki.

Podczas występu wykonane zostały następujące skecze i piosenki:

  • "Siądź mi na twarz" (Sit on my Face) - parodia piosenki Gracie Fields "Sing as We Go" wykonana przez Cleese'a, Chapmana, Gilliama i Jonesa.
  • "Colin 'Bomba' Harris" - Wrestling - Chapman walczy na ringu sam ze sobą. Skecz napisany pierwotnie do programu Monty Python's Fliegender Zirkus
  • "Nie lekceważ nigdy Araba" - Jones wykonuje pozornie antyrasistowską piosenkę,
  • "Ostatnia Wieczerza" - Michał Anioł (Idle) broni swojego malarskiego dzieła Ostatnia Wieczerza przed uwagami Papieża (Cleese).
  • "Głupawa Olimpiada" - wstawka filmowa – absurdalne zawody lekkoatletyczne.
  • "Filozoficzna pieśń Bruce'ów" - Bruce'owie z Wydziału Filozofii Uniwersytetu Woolloomooloo rzucają publiczności puszki piwa Foster i wykonują "Pieśń filozofów" o pijackiej naturze wielkich historycznych myślicieli.
  • "Ministerstwo głupich kroków" - Palin stara się o rządowe dotacje, by rozwinąć swój głupi chód.
  • "Sędziowie - cioty" - brytyjscy sędziowie (Palin i Idle) po wyjściu z sali rozpraw.
  • "Światowe Forum" - Komunistyczny quiz z udziałem wielkich dwudziestowiecznych przywódców politycznych.
  • "Miejski astronauta" – Neil Innes wykonuje numer zespołu Bonzo Dog Doo-Dah Band, podczas gdy Carol Cleveland stepuje.
  • "Czekoladki Whizzo" - Wytwórca słodyczy (Jones) tłumaczy się policji z wypuszczenia na rynek obrzydliwych rodzajów czekoladek takich jak "Chrupiąca Żabka".
  • "Albatros" - Cleese, przebrany za sprzedawczynię lodów, próbuje sprzedać "cholernego ptaka morskiego" człowiekowi z publiczności (Jones).
  • "No nie?" (Nudge Nudge) - Idle dokucza Jonesowi wprawiającymi w zakłopotanie insynuacjami.
  • "Międzynarodowa Filozofia" - wstawka filmowa - mecz piłkarski pomiędzy reprezentacjami niemieckich i greckich filozofów.
  • "Czterech facetów z Yorkshire" - Bogacze z Yorkshire próbują przelicytować się nawzajem, który z nich miał gorzej, zanim stał się bogaty. Skecz napisany pierwotnie do programu At Last the 1948 Show.
  • "Kłótnia" - Palin płaci Cleese'owi za możliwość kłócenia się z nim w jego gabinecie. Skecz zostaje przerwany przez wykonanie przez Gilliama piosenki "Dwie nogi mam".
  • "Jak słodko być idiotą" – Neil Innes śpiewa odę do obłędu.
  • "Agencja Podróży" - Palin próbuje zaoferować wycieczkę Idle'owi, który nie potrafi opanować swojej gadaniny do tego stopnia, że na chwilę przerywa kolejny skecz.
  • "Wykład o komizmie" - Chapman omawia podstawowe techniki komizmu slapstickowego, podczas gdy Palin, Gilliam i Jones demonstrują publiczności omawiane techniki. Skecz napisany pierwotnie do programu We Have Ways of Making You Laugh (Mamy sposoby, aby was rozśmieszyć).
  • "Czerwony Kapturek" - wstawka filmowa - Cleese jako Czerwony Kapturek w nowej wersji klasycznej bajki.
  • "Biskup na schodach" (lub "Policja Kościelna") - Sprawa martwego biskupa zakłóca rodzinny posiłek.
  • "Piosenka drwala" - Idle wykonuje piosenkę o drwalu, który lubi zakładać damskie odzienie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]