Morświn kalifornijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Morświn kalifornijski
Phocoena sinus[1]
Norris & McFarland, 1958
Morświn kalifornijski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Rząd walenie
Podrząd zębowce
Rodzina morświnowate
Rodzaj Phocoena
Gatunek morświn kalifornijski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zakres obejmuje obszar zaznaczony na ciemnoniebieski.
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Morświn kalifornijski (Phocoena sinus) – gatunek walenia z rodziny morświnowatych. Jest najmniejszym z delfinów i jednym z mniejszych waleni. Gatunek rzadki, uważany za najbardziej zagrożonego wyginięciem przedstawiciela rzędu.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Morświn kalifornijski jest endemitem, zasiedlającym płytkie wody przybrzeżne w północnej części Zatoki Kalifornijskiej. Rzadko spotykany w wodach o głębokości powyżej 30 m.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 140-150 cm
Masa ciała ok. 50 kg
Dojrzałość płciowa z osiągnięciem 1,8 m
Okres godowy
Ciąża 10-11 miesięcy
Liczba młodych
w miocie
1
Długość życia 21 lat

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Ma mniejszą głowę i krótszy pysk w porównaniu z innymi waleniami, ciemnoszare ubarwienie grzbietu z jaśniejszym spodem. Płetwa grzbietowa trójkątna i znacznie wyższa w stosunku do ciała niż u innych morświnów. Zęby tego gatunku mają łopatkowaty kształt. W górnej szczęce jest ich 20 - 21 par, zaś w żuchwie 18 par.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Spotykany pojedynczo lub w małych grupach. Żywi się rybami i kałamarnicami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Ciąża trwa prawdopodobnie 10-11 miesięcy.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W 1999 roku liczebność morświna kalifornijskiego szacowano na ponad 560 osobników[3], jednak według danych zebranych w 2008 roku obecnie żyje tylko 250 osobników należących do tego gatunku, co oznacza spadek o ponad 56% w ciągu dekady[4]. Największym zagrożeniem dla gatunku są przypadkowe odłowy w sieci rybackie, co spotyka szczególnie młode osobniki. Gatunek jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik I)[5].

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii CR (krytycznie zagrożony wyginięciem)[2].

Przypisy

  1. Phocoena sinus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Phocoena sinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Armando M. Jaramillo-Legorreta, Lorenzo Rojas-Bracho, Tim Gerrodette. A new abundance for vaquitas: first step to recovery. „Marine Mammal Science”. 15 (4), s. 957–973, 1999. doi:10.1111/j.1748-7692.1999.tb00872.x (ang.). 
  4. Rex Dalton. Endangered-porpoise numbers fall to just 250. „Nature”. 465, s. 674–675, 2010. doi:10.1038/465674b (ang.). 
  5. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. CMS: Phocoena sinus Norris & McFarland, 1958 (ang.). [dostęp 9 czerwca 2010].
  2. Landes, D.: Phocoena sinus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web. [dostęp 9 czerwca 2010].
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Phocoena sinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 9 czerwca 2010]
  4. Peter Gill, Linda Gibson: Wieloryby, delfiny i morświny. Warszawa: "Cibet" PNT, 1998, seria: Poznawaj z Nami. ISBN 8385749152.