Morale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Morale, esprit de corps – skłonność społeczności do podtrzymywania wiary w instytucję, wyznaczone cele lub siebie samych oraz innych ludzi. Termin stosowany przede wszystkim w instytucjach wojskowych, lecz także w biznesie.

Pojęcie używane jest głównie jako synonim ducha bojowego w charakterze gotowości do wypełniania rozkazów oraz znoszenia trudów i niebezpieczeństw w odniesieniu do jednostek wojskowych lub woli walki (waleczność) i współzawodnictwa przez drużyny sportowe.

Quote-alpha.png
Morale jest przypuszczalnie najważniejszym a odrębnym czynnikiem na wojnie. Wysoki stan morale opiera się na dyscyplinie, poczuciu własnej godności i zaufaniu żołnierza do swych dowódców i swej broni. Bez wysokiego morale nie można osiągnąć powodzenia, choćby plan strategiczny czy taktyczny był najlepszy. Wysokie morale jest perłą, o wielkiej cenie. Najpewniejszą drogę, do zdobycia jej jest powodzenie w bitwie[1].

Morale w wojsku to następujące cechy[edytuj | edytuj kod]

  • niezłomna wiara żołnierzy w słuszność celów walki zbrojnej
  • gotowość do poświęceń
  • wierność przysiędze wojskowej
  • odporność na destrukcyjne oddziaływanie przeciwnika
  • odporność psychiczna
  • zaufanie do dowódcy, kolegów oraz posiadanego uzbrojenia
  • wiara w zwycięstwo
  • brak kompleksów wobec przeciwnika, nawet jeśli ma przewagę
  • znajomość sytuacji na polu walki oraz świadomość wynikających z niej działań
  • dyscyplina wewnętrzna żołnierzy i zbiorowa wojsk
  • wysokie wartości moralne
  • szacunek dla prawa wojennego i dyscypliny żołnierskiej
  • odpowiedzialność

Przypisy

  1. B.L. Montgomery

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Uwagi o prowadzeniu działań wojennych oraz o dywizji piechoty w boju. Wielka Brytania: Ministerstwo Obrony Narodowej Centralna Komisja Regulaminowa, 1945.
  • Kantorowski J., (2003) Wychowanie w duchu tradycji kawaleryjskich, WSHE, Łódź, ISBN 978-83-927669-0-2

Link[edytuj | edytuj kod]