Morane-Saulnier I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Morane-Saulnier I
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Aéroplanes Morane-Saulnier
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja jednopłat
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1915
Lata produkcji 1915-1916
Wycofanie ze służby 1917
Dane techniczne
Napęd Le Rhône 9J
Moc 81 kW (110 KM)
Wymiary
Rozpiętość 8,24 m
Długość 5,81 m
Wysokość 2,5 m
Powierzchnia nośna 11 m2
Masa
Własna 334 kg
Startowa 510 kg
Osiągi
Prędkość maks. 164 km/h
Prędkość wznoszenia 6 min 45 s na 2000 m, 12 min na 3000 m
Pułap 4700 m
Długotrwałość lotu 1 h 20 min.
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 zsynchronizowany karabin maszynowy Lewis lub Vickers (7,7 mm)
Użytkownicy
 Francja  Wielka Brytania  Imperium Rosyjskie

Morane-Saulnier Ifrancuski samolot myśliwski z okresu I wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Morane-Saulnier I był kolejną wersją z rodziny francuskich jednopłatowców konstrukcji firmy Aéroplanes Morane-Saulnier. Samolot ten był niemal identyczny z poprzednikiem - Morane-Saulnier N (pierwotnie nosił zresztą oznaczenie Nbis[1]) - różnił się nieznacznie wymiarami, zastosowano w nim mocniejszy silnik i wyposażono w "prawdziwy" synchronizator karabinu maszynowego (poprzednie wersje myśliwców Morane-Saulnier miały bowiem dość prymitywne rozwiązanie problemu strzelania przez śmigło: zwężenie łopat śmigła w miejscach narażonych na przestrzelenie i użycie stalowych klinów odbijających pociski, co mimo praktycznej skuteczności prowadziło do szybkiego zużycia wału silnika[2]).

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Był to jednomiejscowy jednopłat konstrukcji mieszanej. Kadłub stanowiła drewniana kratownica oprofilowana listwami (które nadawały kadłubowi owalny przekrój), kryty w większości płótnem (jedynie przód samolotu i osłona silnika z duralu). Skrzydła również konstrukcji drewnianej, wzmocnione linkami stalowymi umocowanymi do kozłów pod i nad kadłubem. Brak lotek, usterzenie poziome płytowe. Śmigło dwułopatowe, drewniane, z dużym kołpakiem. Napęd stanowił 9-cylindrowy silnik rotacyjny Le Rhône 9J o mocy 81 kW (110 KM). Uzbrojenie: 1 karabin maszynowy Lewis lub karabin maszynowy Vickers kal. 7,7 mm zapasem 250 naboi umieszczony na grzbiecie kadłuba, synchronizator systemu Alkan.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Myśliwce Morane-Saulnier I prócz lotnictwa francuskiego używała także Wielka Brytania (4 sztuki) oraz Rosja, która wobec własnej niemocy produkcyjnej importowała większość samolotów z Francji (11 sztuk tych maszyn brało udział w walkach na froncie południowym jeszcze w połowie 1917 roku[3]). Część rosyjskich maszyn zamiast kół posiadała narty, co umożliwiało użycie samolotów w okresie zimy 1916/1917 r.[4].

Przypisy

  1. *J. M. Bruce: Morane-Saulnier types N, I, V. Great Britain: 1996, s. 22.
  2. T. Goworek: Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej. Warszawa: 1988, s. 22.
  3. Tamże, s. 22.
  4. J. M. Bruce, dz. cyt., ss. 26-27.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. M. Bruce: Morane-Saulnier types N, I, V. Great Britain: Albatros Productions, 1996. ISBN 0-948414-76-6.
  • Tomasz Goworek: Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1988. ISBN 83-206-0689-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]