Morochów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miejscowości. Zobacz też: szczyt Morochów.
Morochów
Cerkiew prawosławna Spotkania Pańskiego
Cerkiew prawosławna Spotkania Pańskiego
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Zagórz
Liczba ludności (2006) 300
Strefa numeracyjna (+48) 13
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0362683
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Morochów
Morochów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Morochów
Morochów
Ziemia 49°27′59″N 22°11′03″E/49,466389 22,184167Na mapach: 49°27′59″N 22°11′03″E/49,466389 22,184167
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Inskrypcja na dzwonnicy cerkiewnej
Kaplica św. Jana z Dukli

Morochów (w latach 1977-1981 Mroczków) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zagórz w odległości pół kilometra od rzeki Osławy.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1402 w dokumentach pojawia się nazwa Morochowa. Z dokumentu z 1468 dowiadujemy się o przeprowadzeniu granicy między Porażem, Czaszynem i Morochowem. W XVII w. właścicielem Pielni był Jan Morochowski prawdopodobnie pochodzący z tej miejscowości. W 1905 Antoni Lisowiecki posiadał we wsi obszar 274,5 ha[1]. Do 1914 powiat sądowy w Sanoku, gmina Bukowsko. W 1898 wieś liczyła 373 mieszkańców oraz 59 domów, pow. wsi wynosiła 5,09 km². Morochów graniczy z Zawadką.

Morochów jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, kopalnie ropy naftowej istniały tu przed 1884.

Od listopada 1918 do stycznia 1919 Morochów wchodził w skład Republiki Komańczańskiej.

We wrześniu 1944 podczas operacji dukielsko-preszowskiej we wsi stacjonowała niemiecka 96. Infanterie-Division (XXIV. Panzerkorps) broniąca pozycji przed nacierającym od wschodu radzieckim 67 Korpusem piechoty oraz 167 i 129 Korpusem strzelców (107 Dywizji Piechoty).

Wiek XXI[edytuj | edytuj kod]

Od 2002 w Morochowie odbywają się na przełomie lipca i sierpnia warsztaty artystyczne w ramach Szkoły Dziedzictwa Kulturowego Pogranicza. Organizatorem warsztatów jest Cieszyńskie Studio Teatralne oraz Stowarzyszenie na Rzecz Odnowy i Współistnienia Kultur "Sałasz". Miejscem spotkań jest stara wyremontowana stodoła na skraju wsi. Na deskach morochowskiej "stodoły" wystawiane były m.in. "Historia Konia" według Lwa Tołstoja, Tryptyk Chasydzki "Jak Fajwł szukał samego siebie", "Ballady Dziadowskie" lubeskiego teatru Tomasza Rokosza, "Dobosz" według Stanisława Vincenza.

Obiekty sakralne[edytuj | edytuj kod]

Mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Nazwiska mieszkańców z XIX wieku: Barniat, Bendza, Bogacz, Bojko, Braczko, Wowczak, Wolonczuk, Haman, Harmacz, Danko, Dziulik, Dubik, Jaskółka, Kasprzyk, Kozak, Kondrat, Kiełtyka, Madej, Mołczan, Oksa, Osnawski, Ostrowski, Perun, Piszko, Popowicz, Potelicki, Radecki, Sas, Sencio, Semenyk, Semczyk, Uram, Fal, Chrustawka, Cap, Capik, Szamra, Sztuka, Adamowski.

Metryki[edytuj | edytuj kod]

(unickie)

  • Liber natorum - 1791 - 1829, 1831 - 1835, 1837 - 1845
  • Liber copulatorum - 1793, 1795 - 1800, 1821 - 1830, 1833 - 1835, 1837 - 1845
  • Liber mortuorum 1791 - 1810, 1821 - 1830, 1837 - 1845

Przypisy

  1. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]