Mortadela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy popularnej wędliny. Zobacz też: Mortadela – film z 1971 roku.
Mortadela

Mortadela (wł. Mortadella) – rodzaj włoskiej kiełbasy, typowej dla Lombardii i Emilii-Romanii, a zwłaszcza dla Bolonii[1].

Wytwarza się ją z wieprzowiny: słoniny i zmielonego mięsa. Doprawiana jest ziarnami pieprzu lub pistacjami, często zawiera także inne dodatki. Zalicza się do wędlin gotowanych, o drobno zmielonym mięsie, sprzedawana jest w formie cylindrycznej lub owalnej, charakteryzuje się różowym kolorem z białymi plamami pochodzącymi od dodawanych kawałków tłuszczu. W smaku czuć dodatek przypraw, jednak nigdy nie jest ona pikantna.

Jest to prawdopodobnie pierwsza  kiełbasa powstała we Włoszech (XIVw). Nazywana jest często Bolonia, ponieważ jej korzenie wywodzą się z miasta Bolonii w Rejonie Emilia Romania w północnych Włoszech.  Nazwa Mortadela wywodzi się z łacińskiego „Farcimen Myrtatum”, oznaczającego kiedyś kiełbasę o drobno zmielonym mięsie z dodatkiem mirty lub od słowa „Mortarium”, oznaczającego naczynie w którym rozdrabniało się mięso. Tradycyjna mortadela pochodzi z Bolonii, ale jej produkcja może się też odbywać w Toskanii, w Lombardii lub w Wenecji.

Mortadela jest otrzymywana na bazie mielonego mięsa wieprzowego lub wołowego z dodatkiem tłuszczu. Technika produkcji polega na użyciu mielarki, urządzenia dużo delikatniejszego od zwykłej rozdrabniarki.  Tradycyjny typ boloński wytwarzany jest z czystego mięsa wieprzowego. Wyselekcjonowane jednolite mięso jest drobno mielone, a następnie mieszane według ściśle określonych proporcji. W kolejnej fazie oddziela się tłuszcz do skóry, kroi w drobną kostkę i przemywa ciepłą wodą. Zwykle używa się tłuszczu pochodzącego z podgardla ( tłuszcz ten jest bardziej poszukiwany, ponieważ jest on bardziej widoczny).  Dodaje się go do uprzednio zmielonego mięsa razem z przyprawami (mirta, pieprz) oraz aromatami. Wszystko to razem miesza się i wkłada do naturalnych osłonek. Istnieją również receptury, gdzie ponadto dodawany jest czosnek, wino lub pistacje. Gotowanie jest procesem niezwykle ważnym i delikatnym odbywającym się w piecach parowych lub w wysokiej temperaturze z niebezpośrednim źródłem ciepła.

Mortadela jest łatwa i prosta w konsumpcji, zarówno ta duża jak i mniejsze  jej odmiany. Najlepszym sposobem proponowanych przez włoskich producentów jest kosztowanie jej  z pełnoziarnistym chlebem. Smakuje świetnie w sałatce ze świeżym szpinakiem, karczochami pokrojonymi w kostkę, z cebulą i selerem. Może być również przyprawiona olejem lub cytryną lub octem jak również olejem aromatyzowanym bazylią lub czosnkiem.

Przypisy

  1. Justin Demetri: Mortadella di Bologna (ang.). Life in Italy.com. [dostęp 10 października 2011].