Most św. Rocha w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Most Świętego Rocha
Most Świętego Rocha
Południowa strona mostu z zachodniego brzegu
Poprzednie nazwy Most Wielki
Długość całkowita 232,90 m
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Poznań
Podstawowe dane
Poprzednie nazwy Łacina
Przeszkoda rz. Warta
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników
• ścieżek rowerowych

22 m
14,30[1] m
2,50 m
2x 1,50 m
Liczba torów 2 (tramwajowe)
Liczba przęseł 5
Zbudowano XIV wiek[2]
Zburzono 1771 (drewniany),
1939 (stalowy),
2002 (przed przebudową)
Odbudowano 1949,
2003 (jako szerszy most)
Projektant Lucjan Ballenstaedt
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Most Świętego Rocha
Most Świętego Rocha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Most Świętego Rocha
Most Świętego Rocha
Ziemia 52°24′07,30″N 16°56′41,27″E/52,402028 16,944797Na mapach: 52°24′07,30″N 16°56′41,27″E/52,402028 16,944797
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Most Świętego Rochastalowy most spinający dwa brzegi Warty w Poznaniu łącząc Stare Miasto i Chwaliszewo z Piotrowem i Świętym Rochem. Obecny most wzniesiono w latach 2002-2004.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmianki o pierwszej przeprawie w tym miejscu pochodzą z XIV wieku. Przebiegała przez nią droga z Poznania do Środy Wielkopolskiej i dalej do Kalisza. Most ten nazywano Wielkim lub Łaciną. Ostatnia drewniana konstrukcja została zniszczona w 1771 roku.

Odbudowę planowano kilkukrotnie: w 1840, 1881, 1889 i 1900, każda z tych prób okazywała się jednak bezskuteczna. Przez cały ten okres most zastępowała przeprawa promowa.

W 1904 powstał pomysł na odbudowę przeprawy. Rozpisano wówczas przetarg. Budowa mostu według projektu Hugo Shultza rozpoczęła się w wrześniu 1911 roku a ukończono ją w maju 1913 roku. Z uroczystości Był to pięcioprzęsłowy most betonowy ze środkowym stalowym przęsłem. Wówczas to pojawił się po raz pierwszy charakterystyczny łuk. Most ten dotrwał do września 1939, kiedy to został wysadzony przez wycofujące sie Wojsko Polskie.

Po zajęciu miasta most został prowizorycznie odbudowany, zaś gruntowna odbudowa miała miejsce w 1949 roku według projektu prof. Lucjana Ballenstaedta. Powstał wówczas stalowy most istniejący do 2002 roku. Jego rozbiórka miała związek z planami budowy trasy tramwajowej na Rataje. Przy tej okazji znaleziono kasetę z uroczystego położenie kamienia węgielnego pod budowę mostu[3]. Istniejąca przeprawa była zbyt wąska, a ponadto przegląd ujawnił, że w niedługim czasie może okazać się on niezdatny do użytku.

Projekt architektoniczny współczesnego mostu powstał w pracowni Ewy i Stanisława Sipińskich, a projekt wykonawczy w pracowni mostowej Biura Projektów Komunikacyjnych pod kierownictwem mgr inż. Marka Jusika i mrg inż. Marka Wawrzyniaka[potrzebne źródło]. Zgodnie z wymogami przetargu na nową przeprawę, most zachował charakterystyczny kształt wtopiony przez dziesięciolecia w pejzaż miasta, a koszt inwestycji sfinansowanej w całości z budżetu miasta wyniósł 48 mln zł.

Zdemontowane, ważące około 400 ton, przęsło z początku XX wieku początkowo zamierzano sprzedać innej miejscowości, aby je wykorzystała przy budowie innej przeprawy, jednak nie było na nie chętnych. Ostatecznie postanowiono je wykorzystać przy odbudowie poznańskiego Mostu Cybińskiego. Po otwarciu przeprawy patronem mostu został Biskup Jordan.

Niepisaną i niebezpieczną tradycją studentów pobliskiej Politechniki Poznańskej jest wędrowanie po łukowych przęsłach mostu, w przypadku zdanych ważnych egzaminów[4].

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • długość całkowita: 232,90 m
  • szerokość części nurtowej: 27,63 m
  • szerokość części zalewowej: 25,02 m
  • szerokość torowiska: 7,30 m
  • szerokość jezdni: 2x 3,50 m
  • szerokość drogi rowerowej: 2x 1,50 m
  • szerokość chodnika: 2,50 m

Przypisy

  1. patrz sekcja Wymiary
  2. pierwsze wzmianki
  3. Budowa mostu św. Rocha, 1911, Dokumenty Miejskiego Konserwatora Zabytków w Poznaniu
  4. Bogna Kisiel, Poznań krok po kroku, wywiad ze Stanisławem Sipińskim, w: Mój Poznań (dodatek do Głosu Wielkopolskiego), 29.06.2010, s.28

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gazeta Wyborcza, wtorek 17 lipca 2007, dodatek poznański str. 5
  • Jacek Biesiadka, Andrzej Gawlak, Szymon Kucharski, Mariusz Wojciechowski, Twierdza Poznań. O fortyfikacjach miasta Poznania w XIX i XX wieku, Poznań 2006, Wydawnictwo Rawelin ISBN 83-915340-2-2