Most św. Rocha w Poznaniu
Na mapach:
| Most Świętego Rocha | |
 Południowa strona mostu z zachodniego brzegu |
|
| Poprzednie nazwy | Most Wielki |
| Długość całkowita | 232,90 m |
| Miejscowość | Poznań |
| Podstawowe dane | |
| Poprzednie nazwy | Łacina |
| Przeszkoda | rz. Warta |
| Szerokość: - całkowita - jezdni - chodników - ścieżek rowerowych |
22 m 14,30[1] m 2,50 m 2x 1,50 m |
| Liczba torów | 2 (tramwajowe) |
| Liczba przęseł | 5 |
| Zbudowano | XIV wiek[2] |
| Zburzono | 1771 (drewniany), 1939 (stalowy), 2002 (przed przebudową) |
| Odbudowano | 1949, 2003 (jako szerszy most) |
| Projektant | Lucjan Ballenstaedt |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Most Świętego Rocha – stalowy most spinający dwa brzegi Warty w Poznaniu łącząc Stare Miasto i Chwaliszewo z Piotrowem i Świętym Rochem. Obecny most wzniesiono w latach 2002-2004.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Wzmianki o pierwszej przeprawie w tym miejscu pochodzą z XIV wieku. Przebiegała przez nią droga z Poznania do Środy Wielkopolskiej i dalej do Kalisza. Most ten nazywano Wielkim lub Łaciną. Ostatnia drewniana konstrukcja została zniszczona w 1771 roku.
Odbudowę planowano kilkukrotnie: w 1840, 1881, 1889 i 1900, każda z tych prób okazywała się jednak bezskuteczna. Przez cały ten okres most zastępowała przeprawa promowa.
W 1904 powstał pomysł na odbudowę przeprawy. Rozpisano wówczas przetarg. Budowa mostu według projektu Hugo Shultza rozpoczęła się w listopadzie 1911 roku a ukończono ją w 1913 roku.był to pięcioprzęsłowy most betonowy ze środkowym stalowym przęsłem. Wówczas to pojawił się po raz pierwszy charakterystyczny łuk. Most ten dotrwał do września 1939, kiedy to został wysadzony przez wycofujące sie Wojsko Polskie.
Po zajęciu miasta most został prowizorycznie odbudowany, zaś gruntowna odbudowa miała miejsce w 1949 roku według projektu prof. Lucjana Ballenstaedta. Powstał wówczas stalowy most istniejący do 2002 roku. Jego rozbiórka miała związek z planami budowy trasy na Rataje. Istniejąca przeprawa była zbyt wąska, a ponadto przegląd ujawnił, że w niedługim czasie może okazać się on niezdatny do użytku.
Projekt współczesnego mostu powstał w pracowni Ewy i Stanisława Sipińskich. Most zachował charakterystyczny kształt wtopiony przez dziesięciolecia w pejzaż miasta, a koszt inwestycji sfinansowanej w całości z budżetu miasta wyniósł 48 mln zł.
Zdemontowane, ważące około 400 ton, przęsło z początku XX wieku początkowo zamierzano sprzedać innej miejscowości, aby je wykorzystała przy budowie innej przeprawy, jednak nie było na nie chętnych. Ostatecznie postanowiono je wykorzystać przy odbudowie poznańskiego Mostu Cybińskiego. Po otwarciu przeprawy patronem mostu został Biskup Jordan.
Niepisaną i niebezpieczną tradycją studentów pobliskiej Politechniki Poznańskej jest wędrowanie po łukowych przęsłach mostu, w przypadku zdanych ważnych egzaminów[3].
[edytuj] Wymiary
- długość całkowita: 232,90 m
- szerokość części nurtowej: 27,63 m
- szerokość części zalewowej: 25,02 m
- szerokość torowiska: 7,30 m
- szerokość jezdni: 2x 3,50 m
- szerokość drogi rowerowej: 2x 1,50 m
- szerokość chodnika: 2,50 m
Przypisy
- ↑ patrz sekcja Wymiary
- ↑ pierwsze wzmianki
- ↑ Bogna Kisiel, Poznań krok po kroku, wywiad ze Stanisławem Sipińskim, w: Mój Poznań (dodatek do Głosu Wielkopolskiego), 29.06.2010, s.28
[edytuj] Źródła
- Gazeta Wyborcza, wtorek 17 lipca 2007, dodatek poznański str. 5
- Jacek Biesiadka, Andrzej Gawlak, Szymon Kucharski, Mariusz Wojciechowski, Twierdza Poznań. O fortyfikacjach miasta Poznania w XIX i XX wieku, Poznań 2006, Wydawnictwo Rawelin ISBN 83-915340-2-2
|
||||||||||||||||
