Mosze Karmel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mosze Carmel)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mosze Karmel
משה כרמל
Mosze Karmel, 1955
Mosze Karmel, 1955
generał major (Aluf) generał major (Aluf)
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1911
Mińsk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 14 sierpnia 2003
Tel Awiw-Jafa
Przebieg służby
Lata służby 1937-1950
Siły zbrojne Hagana
Siły Obronne Izraela
Jednostki Brygada Carmeli
Stanowiska dowódca Brygady Carmeli (1948)
szef Północnego Dowództwa (1948-1949)
Główne wojny i bitwy Wojna domowa w Mandacie Palestyny
Wojna o niepodległość
Odznaczenia
Wojna o niepodległość

Mosze Karmel (hebr. משה כרמל, ang. Moshe Carmel, ur. 17 stycznia 1911; zm. 14 sierpnia 2003) - izraelski dowódca wojskowy w stopniu generała majora (Aluf), oficer dyplomowany Sił Obronnych Izraela, polityk i minister rządu.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1911 roku Mińsku Mazowieckim położonym w ówczesnym Imperium Rosyjskim (obecnie terytorium Polski)[1]. W 1924 roku wyemigrował do Mandatu Palestyny. Aktywnie działał w młodzieżowym ruchu syjonistycznym Noar Ha’Oved. W 1930 roku uczestniczył w założeniu kibucu Na'an.

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

W 1937 roku wstąpił do żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana i prowadził kursy szkoleniowe dla oficerów. W 1939 roku został aresztowany przez brytyjskie władze mandatowe i osadzony w więzieniu w Akce. Opuścił więzienie w 1941 roku. Rok później objął dowodzenie nad batalionami młodzieżowymi Gadna (1942-1943).

Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku został pierwszym dowódcą Brygady Carmeli, którą nazwano od jego nazwiska. W przededniu wybuchu I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 roku został mianowany dowódcą frontu północnego - został pierwszym szefem Północnego Dowództwa (1948-1949). Po wojnie, w 1950 roku odszedł do pracy cywilnej[2].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od 1944 roku Mosze Karmel był członkiem lewicowej partii politycznej Mapai. Gdy w 1946 roku doszło do rozłamu w partii, Karmel był jednym z inicjatorów reaktywacji syjonistycznej partii lewicowej Ahdut HaAvoda. Po zakończeniu kariery wojskowej, Karmel zaangażował się w działalność polityczną. Równocześnie rozpoczął studia akademickie. Ukończył historię i filozofię na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, a następnie nauki polityczne w Paryżu.

W wyborach parlamentarnych w 1955 roku zajął dwunaste miejsce, nie dostał się jednak do Knesetu, ponieważ jego partia zdobyła jedynie dziesięć mandatów. Dawid Ben Gurion powierzył mu jednak funkcję ministra transportu (1955-1959). W czerwcu 1958 roku zastąpił w Knesecie jednego z posłów, który zrezygnował. Od tego momentu Karmel był nieprzerwanie posłem aż do czerwca 1977 roku. Był członkiem parlamentarnych komisji budownictwa, komisji spraw wewnętrznych, komisji pracy, komisji finansów, komisji spraw zagranicznych i obrony, oraz innych. W dniu 30 maja 1965 roku Lewi Eszkol powierzył mu obowiązki ministra transportu (1965-1969)[1].

Zmarł w 2003 roku w Tel Awiwie. Pozostawił dwie córki.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Knesset Members - Moshe Carmel (ang.). W: The Knesset [on-line]. [dostęp 2011-06-21].
  2. Moshe Carmel (ang.). W: The Guardian [on-line]. [dostęp 2011-06-21].