Motorola E1000

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Motorola E1000
producent Motorola
data premiery 2006
wyświetlacz TFT 262 tys. kolorów
pamięć karta pamięci
aparat tak

Motorola E1000 – telefon komórkowy wyprodukowany przez firmę Motorola. Pracuje w sieci UMTS, a także w 4 zakresach sieci GSM.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Akumulator – Li-Ion
  • Maksymalny czas czuwania według producenta – 350 godzin
  • Maksymalny czas rozmów według producenta – 420 minut
  • Wyświetlacz – TFT, 262 tys. kolorów, 320x240
  • Dwa głośniki stereo
  • GPRS – jest
  • HSCSD – jest
  • UMTS – jest
  • Bluetooth – jest
  • WAP – jest
  • IrDA – brak
  • USB – jest
  • Fax – brak
  • Java – MIDP 2.0 3D
  • MMS – jest
  • EMS – jest
  • E-mail – jest
  • Słownik T9 – jest
  • Organizer – jest
  • Kalkulator – jest (prosty)
  • Aparat fotograficzny – 1.3 Mpx, 8x zoom cyfrowy, drugi aparat VGA, z zoomem 2x
  • Karty pamięciTransFlash, do 1 GB
  • Formaty audio – MP3, M4A, WMA, AMR, WAV, obsługuje kodeki AAC, MPEG i RealAudio
  • Video – nagrywanie w MP4 lub 3GP (zależy od oprogramowania) 177x144, 15 fps; odtwarzanie RealMedia, MP4, 3GP, 177x144, 15 fps, czas nagrywania do 3 minut w fabrycznym oprogramowaniu, po zmianie ustawień maksymalnie do 12 minut (po wymianie flexu i aktualizacji firmware do R26LD 27I)
  • AGPS
  • Procesor graficzny – NVIDIA GoForce 4000

Produkt na rynku[edytuj | edytuj kod]

Telefon zyskał uznanie wśród klientów, za dobrej jakości wyświetlacz, przystępną cenę i bardzo dobrą jakość dźwięku. Do jego wad należy jednak stosunkowo duża awaryjność joysticka i gniazd, niektórzy uskarżali się też na stosunkowo duże wymiary i masę aparatu. Motorola E1000 jest bezpośrednią kontynuacją modeli takich jak E398 czy E770v. Głównymi odbiorcami Motoroli E1000 byli klienci sieci Vodafone w Niemczech, Wielkiej Brytanii czy Francji. Większość Motoroli E1000 używanych przez Polaków, została też z tych krajów sprowadzonych, najczęściej jako towar z drugiej ręki.

Modding[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak w wypadku Motoroli E398, także w tym telefonie jest możliwa bardzo prosta modyfikacja plików konfiguracyjnych telefonu, zdjęcie blokady SIM-lock i wymiana oprogramowania (wystarczy kabel USB i komputer z Windows XP Service Pack 2). Stąd też pojawiło się bardzo dużo amatorskich monsterów, działających na fabrycznym sofcie, jednak pozwalających głównie na znacznie lepszą personalizację ustawień, niż oprogramowanie operatora.