Mozga trzcinowata
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mozga trzcinowata | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzina | wiechlinowate |
| Rodzaj | mozga |
| Gatunek | mozga trzcinowata |
| Nazwa systematyczna | |
| Phalaris arundinacea L. | |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea L.) – gatunek byliny należący do rodziny wiechlinowatych (traw). Występuje na całym niżu Polski, zwłaszcza w zbiorowiskach nadwodnych, bywa także uprawiana.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina wysokości 1-3 m, z długimi rozłogami, z których wykształca pędy wegetatywne i kwiatowe, silnie zakorzeniająca się. Podobna do trzciny pospolitej.
- Łodyga
- Silnie ulistniona, źdźbła gładkie, grube, sztywne, połyskujące. dochodzące do 3 m wysokości.
- Liście
- Równowąskie, o szerokości do 2 cm, sztywne, szorstkie, szarozielonego koloru. Języczek liściowy jest mlecznobiały, przeważnie poszarpany i ma do 5 mm długości.
- Kwiatostan
- Wiecha podczas kwitnienia brunatnoczerwona, z gęsto osadzonymi kłoskami, klapowana. Osiąga długość do 25 cm i jest w czasie kwitnienia rozpierzchła, po przekwitnięciu ścieśnia się.
- Owoc
- Oplewiony ziarniak o długości do 4 mm i szerokości do 1,5 mm lekko spłaszczone. Plewki srebrzyste pokryte pojedynczymi włoskami.
Biologia i ekologia [edytuj]
Występuje przeważnie na glebach żyznych, będących często zalewanych lasach łęgowych. Hydrofit, hemikryptofit, geofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Magnocaricion, Ass. szuwar mozgowy Phalaridetum arundinaceae[2]. Kwitnie w czerwcu-lipcu.
Zastosowanie [edytuj]
- Trawa wybitnie pastewna zwłaszcza na łąki często zalewane lub intensywnie nawożone zwłaszcza azotem. Jest odporna na suszę, mrozy i zacienienie. Jest wartościową rośliną paszową, należy ją jednak kosić przed wykłoszeniem, gdyż potem szybko drewnieje. Może dać trzy pokosy, gdyż szybko odrasta po skoszeniu. Nie nadaje się jednak na pastwiska.
- Ze względu na szybki przyrost biomasy nadaje się także do upraw energetycznych.
Zmienność [edytuj]
Uprawiane są kultywary:
- 'Motycka' - odmiana o wyższych właściwościach pastewnych aniżeli naturalny ekotyp. Preferuje tereny wilgotne zalewane.
- 'Feesey' - odmiana o ozdobnych liściach w biało-zielone pasy biegnące wzdłuż liścia. Dobra i na skalniaki, i do oczka wodnego.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-02].
- ↑ Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
