Msza świętego Sekariusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Msza św. Sekariusza – rodzaj zabiegu magicznego; ceremonia sprawowana przez katolickiego księdza, opierająca się na Mszy Świętej, według wierzeń gaskońskich chłopów sprowadzająca śmierć na osobę, w której intencji była odprawiana.

Jak pisze w Złotej gałęzi J.G. Frazer, mszę św. Sekariusza odprawić można było tylko w opuszczonych ruinach zbezczeszczonego kościoła. Rozpoczynając równo o godzinie jedenastej, ksiądz szeptał na wspak słowa mszy. W odprawianiu ceremonii miała mu służyć jego kochanka. W czasie mszy posługiwano się czarną hostią, na której znajdowały się trzy punkciki. Zamiast konsekracji wina ksiądz spożywał wodę ze studni, do której wrzucono zwłoki nieochrzczonego dziecka. Msza ta znana być miała jedynie przez niewielu księży, a tylko najbardziej zdeprawowani zgadzali się ją odprawić. Równać się to miało popełnieniu ogromnego grzechu, którego odpuszczenia mógł udzielić jedynie sam papież.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]