Mucharz
| Mucharz | |||
|
|||
 Kościół św. Wojciecha w Mucharzu |
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | małopolskie | ||
| Powiat | wadowicki | ||
| Gmina | Mucharz | ||
| Liczba ludności (2006) | 830 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 33 | ||
| Kod pocztowy | 34-106 | ||
| Tablice rejestracyjne | KWA | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Mucharz
|
|||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miejscowości | |||
Mucharz – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, siedziba gminy Mucharz. Miejscowość leży nad rzeką Skawą.
[edytuj] Historia
Najdawniejsze dzieje Mucharza prawdopodobnie związane są z okresem istnienia Państwa Wiślan. Już w IX w. (wg sprawozdania Komisji Archeologicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego z roku 1903, z przeprowadzonych prac badawczych na terenie Mucharza) Mucharz był ośrodkiem pogańskiego kultu religijnego. W roku 880 Wiślanie przyjęli chrześcijaństwo z rąk św. Metodego lub jego uczniów (misjonarzy). Przypuszczać należy, że istniejącą tu świątynię pogańską zamieniono później na chrześcijańską.
W 1254 roku Mucharz został lokowany. Bolesław V Wstydliwy, nadaniem z Korczyna, przekazał wieś klasztorowi norbertanek ze Zwierzyńca pod Krakowem, które były właścicielkami Mucharza aż do okresu rozbiorów. W 1389 r. książę oświęcimski Jan ponownie wydaje dokument erekcyjny i dotacyjny (po splądrowaniu kościoła przez rabusiów i zaginięciu wcześniejszych przywilejów). W latach 1772-1918 Mucharz należał do Królestwa Galicji. W 1782 roku, w wyniku reform kościelnych cesarza Józefa II, Mucharz został odebrany norbertankom i sprzedany Tomaszowi Wilkońskiemu z Jaszczurowej. Dobra te odziedziczył po nim siostrzeniec Józef Pisarzewski. Kolejnymi właścicielami Mucharza byli: w XIX stuleciu Dominik Knesek, a w latach 1882-1945 rodzina Tetschlów.
Mucharz należał do województwa krakowskiego w latach 1919-1939 i 1945-1975. W 1939 r. włączony do III Rzeszy (do 1945 r.), leżał na granicy między Niemcami a Generalnym Gubernatorstwem. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego. W 1986 r. rozpoczęto tutaj budowę zapory i Zbiornika Świnna Poręba, która jest nadal kontynuowana.
[edytuj] Zabytki
- Kościół parafialny św. Wojciecha (obecna świątynia została wzniesiona w 1868 r. na miejscu wcześniejszej)
- Posążek Matki Boskiej z Dzieciątkiem (druga poł. XIV w.)
- Dwa gotyckie krucyfiksy
- Obraz przedstawiający Chrystusa, (XVII w.)
- Kaplica grobowa Tetschlów położona obok kościoła
- Grobowiec ostatnich właścicieli Śleszowic - Gabrysiewiczów (na cmentarzu parafialnym)
- Obelisk 70-lecia Niepodległości Polski
