Muchomor czerwieniejący
| Muchomor czerwieniejący | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | podstawczaki |
| Klasa | pieczarniaki |
| Rząd | pieczarkowce |
| Rodzina | muchomorowate |
| Rodzaj | muchomor |
| Gatunek | muchomor czerwieniejący |
| Nazwa systematyczna | |
| Amanita rubescens Pers[2] . Tent. disp. meth. fung.: 71 (Lipsk, 1797) |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Muchomor czerwieniejący, muchomor czerwonawy (Amanita rubescens Pers.) – gatunek grzybów należący do rodziny muchomorowatych (Amanitaceae). Występuje w dwóch odmianach: Amanita rubescens var. annulosulphurea Gillet oraz Amanita rubescens var. rubescens Pers[2].
Morfologia[edytuj]
- Kapelusz
- Cielistoczerwonawy, bladoczerwonawy, brązowoczerwonawy lub jasnobrązowy z czerwonawym odcieniem, o średnicy do 15 cm. Powierzchnia sucha, pokryta brązoworóżowymi łatkami różnej wielkości.U młodych egzemplarzy półkolisty, następnie płasko rozpostarty[3] .
- Blaszki
- Za młodu białe, później z różowawym nalotem, do 12 mm szerokości, przyrośnięte lub zbiegające, dosyć gęsto ustawione. Uszkodzone zmieniają kolor na brązowoczerwonawy[3].
- Trzon
- Początkowo białawy, później brązowoczerwonawy, u podstawy bulwiasto zgrubiały, o wysokości do 15 cm, otoczony resztkami pochwy w kształcie nieregularnych wałeczków. Wyposażony jest w prążkowany pierścień[3].
- Miąższ
- Biały, mięsisty, uszkodzony zmienia barwę na czerwonawą, kruchy, bez zapachu, o łagodnym smaku[3].
- Wysyp zarodników
- Biały. Zarodniki gładkie, szerokoelipsoidalne, o rozmiarach 6-7 × 8-10 μm[4].
Występowanie[edytuj]
Jest pospolity. Występuje głównie w lasach iglastych oraz liściastych, od czerwca do listopada[4].
Znaczenie[edytuj]
Grzyb jadalny po dostatecznym wygotowaniu. Ze względu na swoje spore rozmiary i częste występowanie jest atrakcyjny dla grzybiarzy. Jest jednak trudny do odróżnienia od silnie trującego muchomora plamistego (Amanita pantherina), z tego też powodu odradza się jego zbieranie[5].
Gatunki podobne[edytuj]
Bywa mylony z trującym muchomorem plamistym (Amanita pantherina) oraz z muchomorem twardawym (Amanita excelsa). Dla muchomora czerwieniejącego charakterystyczne jest występowanie różowawego odcienia, czerwienienie miąższu po uszkodzeniu i brak wyraźnego prążkowania na kapeluszu. Ponadto u muchomora plamistego u nasady trzonu występuje pofałdowana pochwa[5].
Przypisy
- ↑ Bisby, Roskov, Orrell, Nicolson, Paglinawan, Bailly, Kirk, Bourgoin, Baillargeon: 2009 Annual Checklist (ang.). W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 16 czerwca 2013].
- ↑ 2,0 2,1 CABI Bioscience Databases (ang.). [dostęp 2012-01-02].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
- ↑ 4,0 4,1 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
- ↑ 5,0 5,1 Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.
