Muchomor jeżowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muchomor jeżowaty
Am.echin.jpg
Systematyka[1]
Królestwo grzyby
Gromada podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina muchomorowate
Rodzaj muchomor
Gatunek muchomor jeżowaty
Nazwa systematyczna
Amanita echinocephala (Vittad.) Quél[2] .
, Mém. Soc. Émul., Sér. 2 5: 321 (Montbéliard, 1872)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Muchomor jeżowaty (Amanita echinocephala (Vitt.) Quél.) – gatunek należący do rodziny muchomorowatych. Nazwa pochodzi od greckiego słowa echinocephalus oznaczające "igłogłowy"

Morfologia [edytuj]

Kapelusz
Średnica 5-16 cm. Początkowo śnieżnobiały, z czasem kremowy do jasnoszarego. Na kapeluszu znajdują się białawe, kolcokształtne brodawki, głownie na jego środku. Brzeg kapelusza młodych owocników ma ząbkowany, nieregularny rąbek[3]
Blaszki
Drobne, gęsto ściśnięte, różnej długości. Początkowo mają kolor bladoturkusowy lub zielonawy, później szarawy do żółtawego, co jest cechą charakterystyczną tego grzyba.
Trzon
Wysokość 6-15 cm, grubość 1-2 cm. Tuż pod blaszkami jest otoczony płatowatym, pożłobkowanym, zwisającym pierścieniem. Trzon wyrasta z grubej bulwy otoczonej pasem brodawek, która zaostrzonym końcem tkwi w ziemi. Powierzchnia trzonu jest biaława, lekko żółtozielonkawa lub oliwkowozielonkawa.
Miąższ
Przypomina kolorem blaszki. Zapach i smak nieprzyjemny[3].
Wysyp zarodników
Biały[3].

Występowanie [edytuj]

Pospolity na południe od Alp oraz w lasach nadrzecznych Renu i Dunaju. W Polsce rzadki. Lasy bukowe na wapieniach o ekspozycji południowej. Grzyby pojawiają się od lipca do września.

Znaczenie [edytuj]

Grzyb niejadalny: wartość spożywcza nieznana.

Przypisy

  1. Bisby FA, Roskov YR, Orrell TM, Nicolson D, Paglinawan LE, Bailly N, Kirk PM, Bourgoin T, Baillargeon G., eds (2009). Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2009 Annual Checklist. Digital resource at http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2009/ Species 2000: Reading, UK.
  2. CABI Bioscience Databases (ang.). [dostęp 2012-01-02].
  3. 3,0 3,1 3,2 Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.