Muchomor porfirowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Muchomor porfirowy | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | podstawczaki |
| Klasa | pieczarniaki |
| Rząd | pieczarkowce |
| Rodzina | muchomorowate |
| Rodzaj | muchomor |
| Gatunek | muchomor porfirowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Amanita porphyria Alb. & Schwein[2]. Consp. fung.: 142 (Lipsk, 1805) |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Muchomor porfirowy (Amanita porphyria Alb. & Schwein.) – gatunek grzybów należący do rodziny muchomorowatych (Amanitaceae).
Morfologia [edytuj]
- Kapelusz
- O średnicy 4-9 cm, u osobników młodych dzwonkowato-łukowaty, następnie szybko spłaszczający się. Brzeg tępy, bez prążków, powierzchnia kapelusza gładka, naga z delikatnymi, wrośniętymi włókienkami, zazwyczaj z łatkowatymi resztkami osłony. Kolor szarobrązowy lub szarofioletowy. Podczas suchej pogody jest błyszczący, podczas wilgotnej śliski[3].
- Blaszki
- Białe, nierównej długości, gęste i wolne przy trzonie[4].
- Trzon
- Wysokość 8-13 cm, grubość 1-2 cm, walcowaty, w górnej części zwężony. Na młodych owocnikach pełny, później pusty w środku. na starszych szarobrązowy z fioletowym odcieniem. Pierścień zwisający, u starszych okazów zanika. Podstawa bulwiasta z dużą, odstającą od trzonu, porozrywaną pochwą, która jest zwykle ciemniejsza od trzonu[3][4].
- Miąższ
- Kruchy, biały, dość cienki. Ma nieprzyjemny zapach gnijących ziemniaków i smak rzodkwi[4].
- Wysyp zarodników
- Biały. Zarodniki kuliste, gładkie, o średnicy 8-10 μm[4].
Występowanie [edytuj]
Występuje w Ameryce Północnej i w Europie, głównie w lasach iglastych[5]. Rośnie głównie na kwaśnych glebach; na niżu w lasach sosnowych, w górach pod świerkami. Owocniki wyrastają od lipca do października[3]. Jest on dość pospolity, lecz tylko w niektórych regionach. Wydaje się, że w Europie nie ma granicy południowej i północnej, a w górach sięga do 1600 m n.p.m.
Znaczenie [edytuj]
Grzyb trujący (zatrucia psychotropowo-neurotoksyczne)[3].
Synonimy [edytuj]
- Agaricus porphyrius (Alb. & Schwein.) Fr. (1821)
- Agaricus recutitus Fr. (1838)
- Amanita recutita (Fr.) Gillet (1874)
- Amanitina porphyria (Alb. & Schwein.) E.-J. Gilbert, in Bresadola (1941)
Gatunki podobne [edytuj]
Czasami podobny jest muchomor twardawy (Amanita excelsa) , ale nie posiada odstającej bulwy, jest też większy i bardziej mięsisty[3].
Przypisy
- ↑ Bisby, Roskov, Orrell, Nicolson, Paglinawan, Bailly, Kirk, Bourgoin, Baillargeon: 2009 Annual Checklist (ang.). W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 24 maja 2013].
- ↑ CABI Bioscience Databases (ang.). [dostęp 2012-01-02].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
- ↑ MushroomEXpert. [dostęp 2013-03-04].
