Muhammad Ayub Khan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muhammad Ayub Khan
Muhammed Ayub Khan.JPG
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1907
Haripur
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1974
Islamabad
Prezydent Pakistanu
Przynależność polityczna Liga Muzułmańska
Okres urzędowania od 27 października 1958
do 25 marca 1969
Poprzednik Iskander Mirza
Następca Jahja Khan
Premier Pakistanu
Przynależność polityczna Liga Muzułmańska
Okres urzędowania od 7 października 1958
do 27 października 1958
Poprzednik Sir Feroz Khan Noon
Następca Nurul Amin
Odznaczenia
Hilal-i-Jur'at Nishan-e-Pakistan Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Order Imperium Brytyjskiego (cywilny) Królewski Łańcuch Wiktorii (Wielka Brytania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Muhammad Ayub Khan (ur. 14 maja 1907, zm. 19 kwietnia 1974)[1]pakistański wojskowy i polityk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem oficera wojsk brytyjskich w Indiach. Kształcił się na Uniwersytecie Aligarh i w Royal Military Academy Sandhurst. W 1928 rozpoczął służbę w Brytyjskiej Armii Indyjskiej. Zwrócił na siebie uwagę przełożonych w czasie II wojny światowej, w związku z czym w 1947 mianowano go generałem sił zbrojnych nowoutworzonego Pakistanu[2]. W 1948 objął stanowisko dowódcy armii pakistańskiej na obszarze dzisiejszego Bangladeszu (ówczesny Pakistan Wschodni)[3]. W 1951 objął funkcję naczelnego dowódcy armii. Trzy lata później objął ministerstwo obrony. Kierował nim do 1956 r. Stopniowo tracił wiarę w skuteczność demokracji. 7 października 1958 r. przekonał prezydenta Iskandera Mirzę do wprowadzenia stanu wojennego, który powierzył mu wdrożenie go w życie. 27 października 1958 r., w bezkrwawym zamachu stanu, obalił Mirzę i przejął urząd prezydenta. Doprowadził do uchwalenia nowej konstytucji (1962), w której realizowano założenia stworzonej przez Ayub Khana koncepcji demokracji podstawowej. Wyeliminował dzięki temu posunięciu zorganizowaną opozycję na szczeblu krajowym i jednocześnie zwiększył zakres kompetencji działaczy lokalnych. W polityce zagranicznej utrzymywał dobre stosunki z USA. Dzięki ogromnej pomocy finansowej rządu amerykańskiego Pakistan przeżywał kilkuletni okres ożywienia gospodarczego i stabilizacji politycznej. Przegrana w II wojnie o Kaszmir przyczyniła się do gwałtownego spadku poparcia społecznego dla Ayub Khana. Pogorszył się również stan jego zdrowia. Ulegając namowom wojskowych, w 1969 ustąpił na rzecz generała Jahji Khana[4]. W 1970 wycofał się z życia politycznego[5].

Przypisy

  1. Index At-Az (ang.). Rulers.org. [dostęp 12 lutego 2011].
  2. Bogusław Mrozek: Nehru. Warszawa: Książka i Wiedza, 1974, s. 407.
  3. Słownik najnowszej historii świata 1900 - 2007 a-czecho. Warszawa: Rzeczpospolita, Prószyński i S-ka, 2008, s. 58. ISBN 978-83-7469-683-8.
  4. Słownik najnowszej historii świata 1900 - 2007 a-czecho. Warszawa: Rzeczpospolita, Prószyński i S-ka, 2008, s. 59. ISBN 978-83-7469-683-8.
  5. Atlas historyczny PWN - edycja 2004