Muhammad Ayub Khan
| Muhammad Ayub Khan | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 maja 1907 Haripur |
| Data i miejsce śmierci | 19 kwietnia 1974 Islamabad |
| Prezydent Pakistanu | |
| Przynależność polityczna | Liga Muzułmańska |
| Okres urzędowania | od 27 października 1958 do 25 marca 1969 |
| Poprzednik | Iskander Mirza |
| Następca | Jahja Khan |
| Premier Pakistanu | |
| Przynależność polityczna | Liga Muzułmańska |
| Okres urzędowania | od 7 października 1958 do 27 października 1958 |
| Poprzednik | Sir Feroz Khan Noon |
| Następca | Nurul Amin |
| Odznaczenia | |
Muhammad Ayub Khan (ur. 14 maja 1907, zm. 19 kwietnia 1974)[1] – pakistański wojskowy i polityk.
Biografia [edytuj]
Był synem oficera wojsk brytyjskich w Indiach. Kształcił się na Uniwersytecie Aligarh i w Royal Military Academy Sandhurst. W 1928 rozpoczął służbę w Brytyjskiej Armii Indyjskiej. Zwrócił na siebie uwagę przełożonych w czasie II wojny światowej, w związku z czym w 1947 mianowano go generałem sił zbrojnych nowoutworzonego Pakistanu[2]. W 1948 objął stanowisko dowódcy armii pakistańskiej na obszarze dzisiejszego Bangladeszu (ówczesny Pakistan Wschodni)[3]. W 1951 objął funkcję naczelnego dowódcy armii. Trzy lata później objął ministerstwo obrony. Kierował nim do 1956. Stopniowo tracił wiarę w skuteczność demokracji. 7 października 1958 przekonał prezydenta Iskandera Mirzę do wprowadzenia stanu wojennego. Sam zaś przejął władzę jako administrator stanu wojennego. 27 października 1958 zastąpił Mirzę. Doprowadził do uchwalenia nowej konstytucji (1962), w której realizowano założenia stworzonej przez Ayub Khana koncepcji demokracji podstawowej. Wyeliminował dzięki temu posunięciu zorganizowaną opozycję na szczeblu krajowym i jednocześnie zwiększył zakres kompetencji działaczy lokalnych. W polityce zagranicznej utrzymywał dobre stosunki z USA. Dzięki ogromnej pomocy finansowej rządu amerykańskiego Pakistan przeżywał kilkuletni okres ożywienia gospodarczego i stabilizacji politycznej. Przegrana w II wojnie o Kaszmir przyczyniła się do gwałtownego spadku poparcia społecznego dla Ayub Khana. Pogorszył się również stan jego zdrowia. Ulegając namowom wojskowych, w 1969 ustąpił na rzecz generała Jahji Khana[4]. W 1970 wycofał się z życia politycznego[5].
Przypisy
- ↑ Index At-Az (ang.). Rulers.org. [dostęp 12 lutego 2011].
- ↑ Bogusław Mrozek: Nehru. Warszawa: Książka i Wiedza, 1974, s. 407.
- ↑ Słownik najnowszej historii świata 1900 - 2007 a-czecho. Warszawa: Rzeczpospolita, Prószyński i S-ka, 2008, s. 58. ISBN 978-83-7469-683-8.
- ↑ Słownik najnowszej historii świata 1900 - 2007 a-czecho. Warszawa: Rzeczpospolita, Prószyński i S-ka, 2008, s. 59. ISBN 978-83-7469-683-8.
- ↑ Atlas historyczny PWN - edycja 2004
|
|||||||