Muhammad Ibrahim asz-Szar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Muhammad Ibrahim asz-Szar (ur. 1950?[1]) – syryjski wojskowy i polityk, minister spraw wewnętrznych Syrii od 2011.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny sunnickiej. Od 1971 służy w Siłach Zbrojnych Syrii[2].

Kierował policją wojskową w Aleppo, był również dyrektorem więzienia Sidnijja[2]. W latach po syryjskiej interwencji w Libanie w czasie wojny domowej był wysokiej rangi urzędnikiem wywiadu na terenie Libanu[3].

Po wybuchu powstania wymierzonego w autorytarne rządy prezydenta Baszszara al-Asada, w kwietniu[4] objął resort spraw wewnętrznych w rządzie Adila Safara[2][5]. Brał udział w tłumieniu wystąpień przeciwko al-Asadowi, za co w maju 2011 Unia Europejska nałożyła na niego sankcje w związku z udziałem w tłumieniu powstania przeciwko al-Asadowi[4].

Fałszywe informacje o jego śmierci podawała w 2011 syryjska opozycja[1].

W styczniu 2012, po wybuchu samochodu-pułapki w Damaszku, asz-Szar zapowiedział, iż rząd "żelazną pięścią" odpowie każdemu, kto wystąpi przeciwko bezpieczeństwu kraju[1].

Został ranny w zamachu na budynek służby bezpieczeństwa w Damaszku (początkowo podawano informacje o jego śmierci). W ataku tym zginął wiceminister obrony Asif Szaukat, były minister obrony Hasan Turkumani oraz kierujący Biurem Bezpieczeństwa Narodowego Regionalnego Kierownictwa Partii Baas Hiszam Ichtijar[6][7]. Do ataku przyznała się Liwa al-Islam, jedno z walczących przeciwko al-Asadowi ugrupowań radykalnie muzułmańskich[8].

W grudniu 2012 asz-Szar został ponownie ranny w czasie bitwy o Damaszek, gdy zamachowiec samobójca wysadził swój samochód w sąsiedztwie ministerstwa spraw wewnętrznych, i wyjechał na leczenie do Bejrutu. Natychmiast po jego przyjeździe politycy o antysyryjskiej orientacji w polityce zagranicznej, Muhammad Kabbara i Dżamal Dżarra, zażądali jego aresztowania. Następnie prawnik Tarik Szanbab zapowiedział oskarżenie go o ludobójstwo i prowadzenie czystek etnicznych. W związku z tym 26 grudnia 2012 asz-Szar wyjechał z Libanu[3].

Przypisy