Mulholland Drive

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mulholland Drive
Gatunek dramat
Data premiery Polska 11 stycznia 2002
Ziemia 16 maja 2001
Kraj produkcji  Francja
 Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 145 minut
Reżyseria David Lynch
Scenariusz David Lynch
Główne role Naomi Watts,
Laura Harring,
Justin Theroux
Muzyka Angelo Badalamenti
Zdjęcia Peter Deming
Scenografia Jack Fisk
Kostiumy Amy Stofsky
Montaż Mary Sweeney
Produkcja Pierre Edelman
Wytwórnia Les films Alain Sarde
Asymmetrical Productions
Babbo Inc.
Canal+
The Picture Factory
Dystrybucja Stany Zjednoczone Universal Pictures
Francja Bac Films
Budżet 15 mln USD
Nagrody César 2002, BAFTA 2002, Festiwal Filmowy w Cannes 2001, Festiwal Filmowy w Toronto 2001

Mulholland Drivefilm dramatyczny produkcji francusko-amerykańskiej w reżyserii Davida Lyncha.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Mulholland Drive – tak nazywa się słynna droga, która przechodzi przez Góry Santa Monica i łączy Hollywood z morzem. Rozciąga się z niej przepiękny widok na tę dzielnicę Los Angeles.

Film opowiada historię dwu kobiet wplątanych w intrygę kryminalną. Mamy tu do czynienia z typowym dla Davida Lyncha światem, w którym nic nie jest takie, jak się na początku wydaje i nikt nie jest tym, za kogo się podaje. W swej opowieści Lynch maluje wizję miasta Los Angeles, w którym niewinność miesza się z korupcją, miłość z samotnością, a piękno z moralnym zepsuciem. Prowadzi nas przez tajemniczy labirynt doznań, aż do miejsca gdzie spotykają się ze sobą senne marzenia i przerażające koszmary.

Film rozpoczyna scena w której młoda kobieta traci pamięć w wyniku wypadku samochodowego na Mulholland Drive. Półprzytomna znajduje schronienie w luksusowym apartamencie, do którego następnego dnia wprowadza się początkująca aktorka. Dziewczyny zaprzyjaźniają się. Okazuje się, iż torba rannej wypełniona jest pieniędzmi. Bohaterki próbują rozwikłać zagadkę. Natrafiają jednak na nowe pytania i tajemnice: puste mieszkania, nieznajomych mężczyzn, morderstwa oraz dziwne nocne spektakle.

Większą część filmu stanowi sen Diane Selwyn (od początku aż do słów "pora wstać" wypowiedzianych przez Kowboja). Sugestię taką zawiera pierwsza scena filmu – najazd kamery na łózko i poduszkę. Diane została odrzucona przez kochankę – Camillę Rhodes, która odeszła na rzecz Adama, o czym dowiadujemy się w pod koniec filmu, podczas przyjęcia. Diane jest zazdrosna i nie potrafi pogodzić się z porażką. Zleca morderstwo Camilli, sama popełnia samobójstwo[1][2][3]. Sen trwa już po zleceniu zabójstwa - po przebudzeniu na stole leży niebieski klucz, jako znak od mordercy, iż zadanie zostało wykonane.

W marzeniach sennych Diane (jako Betty) spotyka w dość niecodziennych okolicznościach Camillę (jako Ritę), która na skutek wypadku samochodowego straciła pamięć. Obie bohaterki usiłują dowiedzieć się kim jest Rita, odnajdująca w torebce znaczną sumę pieniędzy oraz tajemniczy niebieski klucz. Jednocześnie poznajemy perypetie reżysera, Adama, którego mafia usiłuje zmusić do zmiany obsady w filmie. W rzeczywistości Adam jest rywalem Diane, dlatego też w JEJ śnie nie może go spotkać nic dobrego. Adam ostatecznie zgadza się na zmianę roli (ma powiedzieć podczas castingu "to TA dziewczyna" gdy na przesłuchaniu pojawi się aktorka o nazwisku Camilla Rhodes). Kolejny wątek to historia mordercy który m.in. poszukuje Rity.

Rita zaczyna sobie przypominać nazwisko Diane Selwyn ale nie wie co może oznaczać. Panie idą odwiedzić Diane, na miejscu dowiadują się że zamieniła się na mieszkania ze swoją koleżanką, po dotarciu do lokum Diane – odnajdują ją martwą, leżącą na łóżku (śniąca Diane widzi własną śmierć.) Obie kobiety zostają kochankami, po czym idą na przedstawienie teatralne, podczas którego padają słowa "wszystko jest iluzją". W trakcie przedstawienia Betty (Diane) odnajduje nagle w torebce niebieskie pudełko (to jest sen w którym przedmioty niespodziewianie mogą się pojawić), do którego pasuje klucz Rity. Wracają do domu, Rita wyciąga klucz, Diane znika (sen), następuje otwarcie pudełka, przebudzenie, powrót do rzeczywistości.

Pieniądze Rity to w rzeczywistości kasa, jaką Diane zapłaciła za zabicie Camilli. Słowa "to ta dziewczyna" są wypowiedziane przez Diane, gdy wskazuje fotografię mordercy. Niebieski klucz to znak od płatnego zabójcy, iż zlecenie zostało wykonane.

Właściwa chronologia zdarzeń:

  1. Scena miłości Diany i Camilli, podczas której ta druga stwierdza, iż "nie możemy tego dłużej ciągnąć", odrzuca Dianę. Na stole znajduje się popielniczka w kształcie fortepianu.
  2. Przyjęcie, podczas którego Camilla i Adam ogłaszają swój ślub. Jest również sugestia, że Camilla ma nową kochankę (pocałunek z blondynką).
  3. Diane zleca zabójstwo Camilli. Niebieski klucz jako znak wykonania.
  4. Diane zapada w sen – główna część filmu.
  5. Pobudka - koleżanka przychodzi po swoje rzeczy (niebieski klucz już leży na stole) i stwierdza "to trwa już trzy tygodnie, detektywi znowu się o ciebie pytali". Koleżanka zabiera również popielniczkę w kształcie fortepianu. Można wspomnieć, iż relacja między kobietami jest dość niejasna - traktują się wyniośle, z wyraźnym dystansem i chłodem, w marzeniach sennych panie zamieniły się na mieszkania, nie wiadomo, czy było tak w rzeczywistości, być może mieszkały razem.
  6. Samobójstwo Diane Selwyn.

Przypisy

  1. Adam C. Walter: Reading Inland Empire A Mental Toolbox for Interpreting a Lynch Film (ang.). [dostęp 14 stycznia 2013].
  2. Robert Sinnerbrink: Cinematic Ideas: David Lynch's Mulholland Drive (ang.). [dostęp 14 stycznia 2013].
  3. Jean Tang: All you have to do is dream (ang.). [dostęp 14 stycznia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]