Munin (satelita)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Munin
Inne nazwy S26621
Indeks COSPAR 2000-075C
Zaangażowani Szwecja
Rakieta nośna Delta II (7320-10C)
Miejsce startu Vandenberg AFB, Stany Zjednoczone
Orbita
(docelowa, początkowa)
Perygeum 693 km
Apogeum 1794 km
Okres obiegu 110 min
Nachylenie 95,4°
Mimośród 0,07223
Czas trwania
Początek misji 21 listopada 2000 (18:24:25 GMT)
Koniec misji 12 lutego 2001
Wymiary
Kształt sześcienny
Wymiary 0,213 × 0,213 × 0,218 m
Masa całkowita 6 kg

Muninszwedzki nanosatelita naukowy do badań zórz polarnych skonstruowany przez studentów. Wystrzelony na pokładzie amerykańskiej rakiety Delta II, której głównym ładunkiem były satelity EO 1 i SAS C.

Opis misji[edytuj | edytuj kod]

Munin był misją studencką (Umeå universitet, Luleå tekniska universitet, Southwest Research Institute), budowaną pod kierownictwem państwowej firmy Swedish Space Corporation i Szwedzkiego Instytutu Fizyki Przestrzeni Kosmicznej (Institutet för Rymdfysik). Nazwa satelity pochodzi od imienia jednego z mitologicznych kruków towarzyszących nordyckiemu bogowi Odynowi.

Kontakt ze statkiem utracono 12 lutego 2001 roku, po ręcznie zainicjowanym resecie komputera pokładowego (procesor Texas Instruments TMS320C50, taktowany częstotliwością 40 MHz). Satelita przestał działań najpewniej ze względu na uszkodzenie pamięci PROM koniecznej w procesie uruchomiania komputera.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Satelita miał kształt sześcienny i masę 6 kilogramów. Wszystkie ściany pokryte były ogniwami słonecznymi. Przenosił spektrometr elektronowo-jonowy (MEDUSA, o masie 600 gramów) i detektor cząstek energetycznych (DINA, o masie 340 gramów). Obrazy zórz były wykonywane miniaturową kamerą CCD. Statek posiadał 2 MB wewnętrznej pamięci, której zawartość okresowo przesyłano do stacji naziemnej w Kirunie. Łączność ze statkiem odbywała się na częstotliwościach 449,95 i 400,55 MHz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]