Muonionalusta (meteoryt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muonionalusta
Płytka długości 9,6 cm z meteorytu Muonionalusta. Widoczne są figury Widmanstättena.
Płytka długości 9,6 cm z meteorytu Muonionalusta. Widoczne są figury Widmanstättena.
Sposób odkrycia Znaleziony
Państwo  Szwecja
Miejsce znalezienia gmina Pajala, okolice wsi Muonionalusta i Kitkiöjoki
Data znalezienia 1906, 1946, 1963, 1994, 2003
Typ meteoryt żelazny
Położenie na mapie Norrbotten
Mapa lokalizacyjna Norrbotten
Muonionalusta
Muonionalusta
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Muonionalusta
Muonionalusta
Ziemia 67°48′N 23°06′E/67,800000 23,100000Na mapach: 67°48′N 23°06′E/67,800000 23,100000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Muonionalustameteoryt żelazny należący do oktaedrytów grupy IV A[1]. Fragmenty tego meteorytu znajdowane są w gminie Pajala, na terenie północnej Szwecji, około 150 km na północ od koła podbiegunowego[2]. Po raz pierwszy znaleziony w 1906 roku[3]. W meteorycie Muonionalusta zawartość niklu wynosi 8,42%[3]. W sumie znaleziono kilkaset kilogramów tego meteorytu[4].

Jako jeden z nielicznych meteorytów na świecie, i jedyny wśród żelaznych, zawiera naturalny stiszofit (powstały w czasie impaktu)[3].

Wiek powstania troilitu z tego meteorytu wydatowano metodą Pb-Pb na około 4,565 mld lat, co czyni go najstarszym wśród wydatowanych ciał naszego Układu Słonecznego[3]. Substancja meteorytu pochodzi z jądra niewielkiej asteroidy, która rozpadła się około 400 mln lat temu[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monica M. Grady, A. L. Graham: Catalogue of meteorites: with special reference to those represented in the collection of the Natural History Museum, London. Cambridge ; New York: Cambridge University Press, 2000, s. 350. ISBN 0-521-66303-2.
  2. D. Holtstam, C. Broman, Dan J. Söderhielm, C. Broman i inni. First discovery of stishovite in an iron meteorite. „Meteoritics & Planetary Science (Meteoritical Society)”. 38 (11), s. 1579-1583, 2003. doi:10.1111/j.1945-5100.2003.tb00002.x. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Janne Blichert-Toft. The early formation of the IVA iron meteorite parent body. „Earth and Planetary Science Letters”. 296, s. 469–480, 2010. 
  4. Meteoryty żelazne IVA - głównie oktaedryty drobnoziarniste (pol.). Polskie Towarzystwo Meteorytowe. [dostęp 13 marca 2013].