Mushroomhead

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mushroomhead
9saURwg0E0g.jpg
Mushroomhead (2012)
Rok założenia 1993
Pochodzenie Cleveland, Ohio, USA
Gatunek metal alternatywny[1], heavy metal[1]
Wytwórnia płytowa Eclipse Records, Universal Records, Megaforce Records, Filthy Hands Records
Powiązania The Alter Boys, Hatrix, Pitch Black Forecast
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Mushroomhead – amerykańska zespół muzyczny wykonujący szeroko pojętą muzykę heavymetalową. Powstał w 1993 roku w Cleveland w stanie Ohio.

Na początku miał to być tylko eksperyment muzyczny polegający na połączeniu elektroniki z mocnym wokalem i ciężkimi gitarowymi riffami. Zespół, wbrew oczekiwaniom członków zespołu, spodobał się słuchaczom i odniósł wielki sukces.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład zespołu
  • Jeffrey Hatrix (Jeffrey Nothing) – śpiew (od 1993)
  • Waylon Reavis (Waylon) – śpiew (od 2004)
  • Tom Schmitz (Shmotz) – instrumenty klawiszowe (od 1993)
  • Rick Thomas (ST1TCH) – gramofony, sampler, instrumenty perkusyjne (od 2001)
  • Steve Felton (Skinny) – perkusja (od 1993)
  • Daniel Fox (L.D.) – instrumenty perkusyjne (od 2006)
  • Tommy Church (Church) – gitara (od 2012)
  • Ryan Farrel (Dr.F) – gitara basowa (od 2012)
  • Jason Popson (J Mann) – śpiew (1993–2004, od 2013)
Byli członkowie zespołu
  • Joe Lenkey (DJ Virus) – gramofony, sampler (1993–1995)
  • Joe Kilcoyne (Mr. Murdernickel) – gitara basowa (1993–1995)
  • Richie Moore (Dinner) – gitara (1993–1999)
  • John Sekula (J.J. Righteous) – gitara(1993–2001)
  • Marko Vukcevich (Bronson) – gitara (2001–2006), gramofony, sampler (1995–2001), taniec (1993–1995)
  • Dave Felton (Gravy) – gitara (1999–2012)
  • Jack Kilcoyne (Pig Benis) – gitara basowa (1995–2012)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mushroomhead[edytuj | edytuj kod]

Miałem 21 lat - mówi perkusista Skinny - Wraz z Jeffem z którym graliśmy w Hatrixie szukaliśmy czegoś bardziej eksperymentalnego. Shmotz - nasz keyboardzista był wtedy basistą. Miał pianino w domu , więc potrafił zagrać kilka rzeczy. Mieliśmy kilka keyboardów , jakieś oldschoolowe KORGi DW8000 , które używaliśmy w Hatrixie. Pewnego dnia przyszliśmy do Shmotza a on zaczął grać... A ja wyskoczyłem z czymś w stylu "Ej ! Zagraj to jeszcze raz !". I zaczęliśmy eksperymentować. Nagraliśmy cztery kawałki a w tym "43". W 1992 roku w Cleveland , OH kilka zespołów grało w największym budynku w mieście (Cleveland Warehouse District). Skinny i Jeff poszukiwali odpowiednich ludzi do stworzenia drobnego side-projectu. Perkusista poznał obecnego Keyboardzistę w kapeli Trelleborg , gdzie grał na basie. Jason Popson (Jmann) śpiewał dla Unified Culture (Rock-Metal-Funk). Basista - Mr. Murdernickle grał w speedmetalowej kapeli a gitarzyści i samplista w kilku innych , mniej znanych bandach. Roxy (tancerka) i Bronson (tancerz , później samplista i gitarzysta) poznali się na studiach aktorskich w Ohio i w nieznanych okolicznościach dołączyli do Mushroomhead. Swoją karierę zaczęli grając w takich klubach jak Peabody's i Agora. Na początku nie ujawniali swoich imion i twarzy ponieważ nie chcieli , aby oceniano muzykę Mushroomhead na podstawie dotychczasowych osiągnięć muzycznych i stylu gry poszczególnych członków. Jednym z najważniejszych wieczorów było supportowanie weteranów Clevelandowskiej sceny GWAR. Zespół swoim stylem przyciągnął wielkie rzesze fanów z całego stanu. Dlaczego im się udało ? Przez właściwe podejście do fanów , świetną muzykę i kontakt z publicznością jakiego nie ma w wielu teatrach. W końcu w roku 1995 wydali album Mushroomhead po godzinach nagrywań w swoim własnym , niezależnym studiu Filthy Hands Co. (Mushroom.Co).

Superbuick[edytuj | edytuj kod]

Album uznany przez większość członków za najlepszy z dotychczas wydanych. Artyści zapisali w tej małej płytce wszystkie swoje przeżycia z lat 1995-1996. Nie obyło się bez drobnych zmian w składzie. Dotychczasowy tancerz (Bronson) musiał zastąpić sampliste (DJ Virus) , który odszedł z zespołu z własnych powodów. Basista Mr.Murdernickle został zastąpiony przez swojego młodszego brata Pig Benis. Zespół występował we wszystkich możliwych miejscach w Cleveland i w okolicach pozyskując jeszcze większe ilości fanów. Sielanka trwała do roku 1999. W tym czasie zespół wydał 1 kasetę VHS i zmienił się ze zwykłego side-projectu w główne zajęcie wszystkich członków.

M3[edytuj | edytuj kod]

W 1999 roku wydany został krążek M3 (rozszyfrować można na Mushroomhead nr 3 - czyli 3 album). Album jest w zupełnie innych klimatach niż dotychczasowe 2 krążki. Od razu widać zaangażowanie i uczucie jakie Shmotz włożył w każdy pojedynczy kawałek. Nie brakuje również sampli z oldschoolowych filmów i ostrego gitarowego brzmienia. Utwór Solitaire Unraveling jest podsumowaniem całego albumu. Znajduję się tam wszystko od łagodnego brzmienia Marimb (Klawisze) , ostrych riffów i potężnego slapowania po doskonale urozmaicony i wymieszany wokal pana Nothinga i Popsona. Warto wspomnieć o pozycji numer 10 o nazwie Beauteous , która została stworzona przez Shmotza i jest w pewnym sensie polem do popisu. Cały utwór wyróżnia się przez swoją klasyczność - wszystko to skromne , wesołe pianino pomieszane ze stringsami , które nadają jej trochę specyficzny charakter. Zmiany po albumie wyszły wszystkim na dobre. Wyrzucono gitarzystę Dinnera z powodu bycia niemiłym typem i problemów z pieniędzmi (Spodziewał się większych zarobków). Zastąpił go brat Skinnyego - Dave "Gravy" Felton.

XX[edytuj | edytuj kod]

Album XX to odświeżenie całej dyskografii (Mushroomhead , Superbuick , M3) i zremasterowanie jej. Wszystko z nowym składem. W 2001 roku na krótki czas podpisano kontrakt z Eclipse Records , lecz niedługo po wydaniu XX grzybom nie spasowały warunki jakie postawiła im wytwórnia. Mimo krótkiego czasu sprzedano wiele kopii. Warto dodać , że w 2001 wykopano gitarzystę J.J Righteous'a przez jego problemy z narkotykami. W jego miejsce wstawiono Bronsona , którego na samplach zastąpił ST1TCH. Z zespołu odeszła także Roxy (chciała założyć rodzinę i zacząć normalne życie). Od 2001 roku zespół zrobił kilka wielkich tras po USA aż do 2002... W 2002 roku Jason Popson pod koniec koncertu ogłosił , że podpisano kontrakt z Universal Records. Gdy aplauz dobiegł końca Skinny wystukał początek nowego kawałka znanego jako Along The Way (nie został wydany oficjalnie , jedynie wrzucono go do filmu The Scorpion King (Król Skorpion)). Po długich sesjach w studiu wydano ostatecznie album XX (Universal Version). Zajął wysokie miejsce w wielu rankingach i podbił serca wielu ludzi. Ostatnim ważnym wydarzeniem w 2002 roku jest wyprodukowanie teledysku do Solitaire Unraveling (Dean Karr - Korn , Deftones) , który przyniósł im jeszcze większą popularność mimo pozostania undergroundowym zespołem.

Beautiful Stories for Ugly Children[edytuj | edytuj kod]

Album został wydany 28 września 2010 przez Megaforce Records. Pierwszy singel z albumu "Come On", został wydany 16 sierpnia 2010 roku. Jak wspomniano przez samych członków zespołu w wywiadzie dla MTV, tytuł albumu jest zainspirowany powstałym pod koniec lat 80-tych komiksem o tej samej nazwie.

Po pierwszym tygodniu sprzedaży album zadebiutował na 9. miejscu w notowaniu Billboard i 44. miejscu w ogólnej sprzedaży ponad 11 000 tysięcy egzemplarzy w pierwszym tygodniu od czasu wydania płyty.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy
Remix albumy
  • Remix – 1997
  • Remix 2000 – 2000
DVD
  • Volume 1 – 2005 (dvd)
  • Volume 2 - 2008 (dvd)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alex Henderson: Mushroomhead Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]