Music of the Sun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Music of the Sun
Album studyjny Rihanny
Wydany 30 sierpnia 2005
Nagrywany 2005
Gatunek R&B
pop
reggae
Długość 52:25
Wytwórnia Def Jam
Producent Evan Rogers
Carl Sturken
Poke & Tone
Rudy Maya
Johnny Nice
Vada Nobles
Full Force
Album po albumie
Single z albumu Music of the Sun
  1. Pon De Replay
    Wydany: 22 sierpnia 2005
  2. If It's Lovin' That You Want
    Wydany: 28 listopada 2005
  3. Let Me
    Wydany: 27 grudnia 2005 tylko w Japonii

Music of the Sun jest debiutancką płytą Rihanny wydaną 30 sierpnia 2005 nakładem wytwórni Def Jam Records. Album zawiera 12 piosenek oraz remix "Pon de Replay" autorstwa Elephant Mana. W stylu albumu widać karaibskie pochodzenie piosenkarki. "Music of the Sun" zawiera trzy single - "Pon de Replay", "If It's Lovin' That You Want", oraz wydany tylko w Japonii singel "Let Me". Album zadebiutował w USA na 10 miejscu listy Billboard 200 i 2 listy Billboard Top R&B/Hip Hop Albums, sprzedając się w nakładzie 69,000 kopii w pierwszym tygodniu od debiutu. Dotychczas jego sprzedaż w USA wynosi 600.000 kopii, a na świecie sprzedano ponad 2.000.000 egzemplarzy.

Tło i rozwój[edytuj | edytuj kod]

Przed podpisaniem kontraktu zDef Jam, Rihanna wykonała piosenkę Whitney Houston (pictured) "For the Love of You" dla szefa Def Jam Jaya Z.[1][2]

Przed podpisaniem kontraktu z Dej Recordings Jam, Rihanna została odkryta na jej rodzinnej wyspie Barbadosie przez producenta Evana Rogersa. Spotkali się w grudniu 2003 roku, dzięki wspólnym znajomym Rihanny i żony Rogersa, a para była na wakacjach na Barbadosie. Rihanna zaśpiewała dla Rogersa w jego pokoju hotelowym, gdzie wykonała piosenkę Destiny Child's "Emotion" i piosenkę Mariah Carey "Hero". Kiedy Evanowi się spodobało, zabrał ją do Nowego Jorku gdzie zamieszkała wraz z matką aby nagrać parę demówek. Zostały one nagrane w ciągu roku, ponieważ Rihanna nagrywała je podczas ferii szkolnych. W wieku 16 lat Rihanna została dopisana do firmy Evana Rogersa, gdzie przydzielono jej prawnika i menadżera, w tedy dema zostały rozesłane do różnych wytwórni płytowych na całym świecie w 2004 roku. Pierwsza odpowiedź na demo przyszła od Jaya-Z. który niedawno przed tym został mianowany na prezesa CEO Def Jam Recordings. Rihanna została umówiona na przesłuchanie w biuru Jaya-Z, emocje jakie jej towarzyszyły wyjaśniła w wywiadzie:

Wtedy naprawdę odczuwalne są nerwy...A dokładniej: "O Boże, on tam jest, nie mogę patrzeć, nie mogę patrzeć, nie mogę patrzeć! Pamiętam że był bardzo cichy. Byłam bardzo nieśmiała. Cały czas było mi zimno. Miałam motyle w brzuchu. Siedzę naprzeciwko Jaya-Z.

Podczas przesłuchania Rihanna wykonała piosenkę Whitney Houston "For the Love of You", a także "Pon De Replay" i "The Last Time", które zostały napisane i wyprodukowane przez Rogersa i Sturkena, które potem zostały zawarte na jej debiutanckim albumie "Music of The Sun". Jay-Z był początkowo sceptyczny wobec podpisania kontraktu z Rihanną po wysłuchaniu "Pon De Replay". Lecz w końcu dał się przekonać i podpisał z Rihanną kontrakt na sześć albumów w lutym 2005 roku. Po podpisaniu kontraktu z Def Jam, Rihanna anulowała wszystkie spotkania z innymi wytwórniami, i przeniosła się z Barbadosu do Nowego Jorku, aby żyć z Rogersem i jego żoną. Rihanna swoją pierwszą płytę nazwała "Music Of The Sun", ponieważ słońce jest przedstawicielem jej karaibskiej kultury, a album składa się z muzyki jaką Rihanna słuchała gdy dorastała.

Nagranie i skład[edytuj | edytuj kod]

Rihanna współpracowała z różnymi producentami do albumu "Music Of The Sun" i kontynuowała pracę z Rogersem i Sturkenem, którzy napisali "Pon De Replay" i "The Last Time". Chociaż gdy Rihanna po raz pierwszy usłyszała "Pon De Replay", była przeciwna jej nagraniu twierdzą że jest to piosenka "Sing-Song", ale polubiła ten utwór na koniec nagrywania albumu.

Krytyczny odbiór[edytuj | edytuj kod]

"Pon de Replay otrzymała porównania do piosenki Beyoncé Knowles(pictured) "Baby Boy".[3]

"Music Of The Sun" otrzymał mieszane recenzje od krytyków muzycznych. Kelefa Sanneh z The New York Times powiedziała że album jest połączeniem dancehall i popu. Barry Walters z Rolling Stone powiedział że brakuje mu wartości, pomysłowości i że ma urok pochodzący z Karaibów. Sal Cinquemani z magazynu Slant powiedział że utwór "Pon De Replay" bardzo przypomina piosenkę Beyonce Knowles "Baby Boy". Evan Serpick z Entertainment Weekly napisał że vibrato Rihanny wypływa w utworach "That La La La" i "Let Me", ale jest to mdłe dancehall/R&B. Robert Christgau z The Village Voice ocenił album "niewypał", mówi że to nie ma przyszłości. Jason Birchmeier z Allmusic skomentował, że album prezentuję Rihannę jako "pociągającą laskę". Birchmeier stwierdził że "Music Of The Sun" jest najlepszym albumem jakiego słuchał.

Lokale wydajność[edytuj | edytuj kod]

W Stanach Zjednoczonych, "Music Of The Sun" zadebiutował na 10 miejscu na liście Billboard 200 album chart w kwestii wykresu z dnia 17 września 2005. Album spędził w sumie 35 tygodni na wykresie. Album zadebiutował na amerykańskim Top R&B/Hip-Hop Albums chart na numerze szóstym i spędził tam 44 tygodnie. Po pięciu miesiącach od premiery, album zdobył złoto przez Recording Industry Association of America (RIAA) z dniem 1 stycznia 2006 r., co oznaczało sprzedanie 500.000 egzemplarzy. Od lipca 23, 2010, album sprzedał się w 593.000 egzemplarzach w Stanach Zjednoczonych. W Kanadzie, "Music Of The Sun" zadebiutował na 7 numerze w Canadian Albums Chart, ale odpadł w pierwszej dziesiątce tydzień po. Po czterech miesiącach album pokrył się platyną przez Muzyka Kanady co oznaczało sprzedanie w Kanadzie 100.000 egzemplarzy.

Single[edytuj | edytuj kod]

"Pon De Replay" został wydany jako pierwszy singiel w dniu 24 maja 2005 roku. Singiel otrzymał pozytywne recenzje od krytyków muzycznych, którzy chwalili piosenkę. Jednak Bill Lamb z About.com skrytykował piosenkę, pisząc że słowa nie sprawiają, że słuchacz czuję intelektualne zakwestionowanie lub prowokującą myśl o tym, o co chodzi. Utwór zadebiutował jako numer jeden na New Zeland Singles Chart i na numerze drugim na US Billboard Hot 100 i UK Singles Chart. Teledysk został wyreżyserowany przez Little X, który pokazuję Rihannę tańczącą w klubie. "If It's Lovin That You Want" został wydany jako drugi singiel i ostatni singiel z "Music Of The Sun" w dniu 2 grudnia 2005 roku. Piosenka otrzymała mieszane recenzję od krytyków, a większość chwalące i krytykujące wokal Rihanny. Piosenka nie powtórzyła sukcesu który doświadczył "Pon De Replay". Wylądowała na 36 miejscu na amerykańskiej liście Billboard Hot 100. Towarzyszący mu teledysk został wyreżyserowany przez Marka Roboya i pokazuję Rihannę tańczącą na plaży.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

# Tytuł Autorzy Czas trwania
1. Pon de Replay Evan Rogers, Carl Sturken, Vada Nobles 4:06
2. Here I Go Again (featuring J-Status) Evan Rogers, Carl Sturken, J-Status, Rihanna Fenty 4:11
3. If It's Lovin' That You Want Jean Claude Oliver, Samuel Barnes, Alaxsander Mosely, Scott Larock, Lawrence Parker, Makeba Riddick 3:28
4. You Don't Love Me (No, No, No) (featuring Vybz Kartel) (Ellas McDaniel, Willie Cobbs) 4:20
5. That La, La, La Full Force, D. Emile 3:45
6. The Last Time Full Force, D. Emile 4:53
7. Willing To Wait Evan Rogers, Carl Sturken 4:37
8. Music of the Sun Diane Warren, Evan Rogers, Carl Sturken, Rihanna Fenty 3:56
9. Let Me Evan Rogers, Carl Sturken, Mikkel SE, Tor Erik Hermansen, Makeba Riddick 3:56
10. Rush (featuring Kardinal Offishall) Evan Rogers, Carl Sturken 3:09
11. There's a Thug In My Life (featuring J-Status) E. Jordan, Evan Rogers, Carl Sturken 3:21
12. Now I Know Evan Rogers, Carl Sturken, Rihanna Fenty 5:01
Bonus tracks
13. Pon de Replay (Remix) (featuring Elephant Man) Evan Rogers, Carl Sturken, Vada Nobles 3:37
Bonus tracks (UK)
14. Should I (featuring J-Status) 3:06
Bonus tracks (Japonia)
14. Should I (featuring J-Status) 3:06
15. Hypnotized Evan Rogers, Carl Sturken, Rihanna Fenty 4:15

Personnel[edytuj | edytuj kod]

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

  • Rihanna - wokal, kompozytor
  • Rob Mounsey - aranżer / dyrygent
  • Full Force - śpiew (w tle)
  • Carl Sturken - kompozytor, gitara , instrumenty klawiszowe , fortepian ,
  • Evangeline Evelyn - gitara
  • Lawrence Glazener - bass
  • Avril Brown - skrzypce
  • Kenneth Burward-Hoy - skrzypce
  • Yana Goichman - skrzypce
  • Ann Skóry - skrzypce
  • Cenovia Cummins - skrzypce
  • Jan Mullen - skrzypce
  • Elizabeth Nielson - skrzypce
  • Debra Shufelt - skrzypce
  • Marti Sweet - skrzypce
  • Uri Vodoz - skrzypce
  • Carol Wener - skrzypce
  • Stephanie Cum - wiolonczela
  • Richard Locker - wiolonczela
  • Mark Orrin Shuman - wiolonczela
  • Lian Truffle - wiolonczela
  • Tristan Hart - altówka
  • Vince Lionti - altówka
  • Sue Pray - altówka

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • Evan Rogers, Carl Sturken - Producenci wykonawczy
  • Full Force, Evan Rogers - Vocal produkcja
  • Full Force - Dodatkowy wokal produkcja
  • Al Hemberger, Matt Noble, Malcolm Pollack - Inżynierowie
  • Jason Agel, Roy Matthews, Pinto Alex - inżynierowie Assistant
  • Jason Goldstein, Jason Groucott, Al Hemberger - Mixing
  • Chris Gehringer - Mastering
  • Jay Brown, Adrienne Muhammad, Tyran "Ty Ty" Smith - A & R
  • Tai Linzie - Projektowanie
  • Andy West - scenografia
  • Tai Linzie, Mark Mann, Ivan Otis - Fotografia

Notowania[edytuj | edytuj kod]

Kraj Pozycja Certifikat Sprzedaż
USA[4] 10 Złoto 600,000
Kanada[5] 7 3x Platyna 300,000
Japonia[6] 14 2x Platyna 280,000
Wielka Brytnia[7] 35 Złoto 200,000
Nowa Zelandia[8] 26 Złoto 10,000
Włochy[9] 22 Złoto 40,000
Niemcy[10] 31 30,000
Szwajcaria[11] 38 10,000
Austria[12] 45
Francja[13] 93
Holandia[14] 98

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]