Muskowit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muskowit
Mineral Mica moscovita GDFL107.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny zasadowy glinokrzemian potasu i glinu
(KAl2(OH, F)2AlSi3O10)
Twardość w skali Mohsa 2–2,5
Przełam blaszkowy
Łupliwość doskonała, jednokierunkowa
Pokrój kryształu tabliczkowy, płytkowy lub krótkosłupowy
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,77 do 2,88 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa bezbarwny, różne zabarwienia
Rysa biała
Połysk perłowy
Współczynnik załamania n_{\alpha}=1,563, n_{\beta}=1,596, n_{\gamma}=1,601 (długość fali ~ 590 nm)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło muskowit w Wikisłowniku
Muskowit

Muskowitminerał z gromady krzemianów należący do grupy mik (łyszczyków). Minerał bardzo pospolity, szeroko rozpowszechniony.

Nazwa pochodzi od łac. vitrum muscoviticum = szkło moskiewskie, gdyż w przeszłości przezroczyste płyty muskowitu wkładano w otwory okienne w domach i na statkach. W tamtych czasach Moskwa była największym ośrodkiem, w którym handlowano muskowitem wydobywanym na Uralu.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Muskowit tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, płytkowym lub krótkosłupowym. Często przyjmują postać pseudoheksonalną (sześcioboczną). Występuje w skupieniach zbitych, blaszkowych, łuskowych i rozetowych. Jest miękki, sprężysty i przezroczysty. Niekiedy zawiera: chromfuchsyt, manganalurgit, magnez i żelazofengit; a także sód, lit, wapń, tytan. Zdarzają się w nim także wrostki cyrkonu, hematytu, rutylu. Niektóre minerały wykazują zjawisko asteryzmu w postaci sześcioramiennej gwiazdy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Muskowit jest pospolitym minerałem skałotwórczym. Występuje w skałach magmowych i metamorficznych. Znany jest także ze skał osadowych, gdzie występuje jako składnik allogeniczny, w postaci drobnych łusek i blaszek. W skałach magmowych pojawia się głównie w dwumikowych granitach i granodiorytach. W skałach wulkanicznych jest nieobecny. W utworach pegmatytowych kryształy muskowitu osiągają niekiedy znaczne rozmiary, tworząc złoża o znaczeniu gospodarczym. Muskowit jest również pospolitym składnikiem skał metamorficznych, głównie łupków łyszczykowych (mikowych) oraz gnejsów. Jest on ważnym komponentem materiału glebowego, gdzie występuje w postaci pojedynczych ziaren.

Miejsca występowania: Indie – okolice Madrasu, Andhra Pradesh, stan Bengal i Bihar, Rosja – Syberia, Ural, Kanada – Ontario, USA – Dakota Południowa, Connecticut, Kalifornia, Brazylia – Minas Gerais, Madagaskar, AustraliaTasmania, Włochy, Szwajcaria, Niemcy, Austria, Szwecja.

W Polsce – duże kryształy są spotykane w pegmatytach w okolicach Strzegomia, Dzierżoniowa, Strzelina, Szklar, na Pogórzu Izerskim i w Tatrach.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • doskonały izolator elektryczny i termiczny,
  • wykorzystywany przy produkcji gumy, papieru przemysłowego, tapet ściennych, tworzyw sztucznych, lakierów, ceramiki, okienek wziernikowych do pieców,
  • dawniej używany zamiast szkła do szklenia okien.

Największe kryształy pochodzą z Indii – mają powierzchnię ok. 5m² i wagę ok. 25 ton, największy pozyskany okaz miał masę ok. 85 ton. Ogromne płyty muskowitu spotykane są też w Kanadzie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Żaba (red.): Ilustrowana Encyklopedia Skał i Minerałów. Videograf II, 2010, s. 305. ISBN 978-83-7183-851-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]