Muszarka białogardła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muszarka białogardła
Myiagra inquieta[1]
Latham, 1801
Muszarka białogardła
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina monarki
Rodzaj Myiagra
Gatunek muszarka białogardła
Synonimy
  • Turdus inquietus Latham, 1801[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Muszarka białogardła (Myiagra inquieta) – gatunek małego ptaka z rodziny monarkowatych (Monarchidae). Występuje w Australii, z wyjątkiem jej centralnej i zachodniej części. Nie wyróżnia się podgatunków.

Morfologia
  • długość ciała: 20 cm
  • masa ciała: 20 g
Nie występuje widoczny dymorfizm płciowy. Głowa, grzbiet i sterówki granatowoczarne, połyskliwe. Skrzydła szarobrązowe. Spód ciała, w tym gardło, są białe, na bokach występuje jednak barwa płowa o zmiennym odcieniu. Osobniki młodociane są podobne do dorosłych, lecz bardziej matowe i mają jasne brzegi lotek.
Środowisko
Skrub, obszary rolnicze, widne lasy i zadrzewienia, zazwyczaj w pobliżu wody.
Pożywienie
Odżywia się bezkręgowcami, jak pająki i stonogi. Zazwyczaj żeruje pojedynczo lub w parach. Rzadko schodzi na ziemię, woli polować na owady z gałęzi (z czatowni)[4].
Głos
Dysponuje bogatym repertuarem dźwięków. Najczęściej odzywa się czystym, melodyjnym, wysokim "tu-łii", często szorstkim brzęczeniem; zaś w trakcie lotu wydaje metaliczne dźwięki, nierzadko kończące się klekotem. Z powodu tych wydawanych w trakcie lotu syczących lub zgrzytliwych odgłosów, w Australii jest nazywana Scissors Grinder[5].
Lęgi
Okres lęgowy trwa od lipca do stycznia. Gniazdo ma kształt kubeczka utworzonego z kory zmieszanej z trawą, spojonych pajęczyną[4]. W lęgu są 3–4 jaja; wysiadywanie trwa 14 dni. Pisklęta pozostają w gnieździe 2 tygodnie po wykluciu. W ciągu jednego sezonu muszarka białogardła może wyprowadzić do trzech lęgów. Młode rozpraszają się wkrótce po opierzeniu.

Przypisy

  1. Myiagra inquieta w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Restless Flycatcher (Myiagra inquieta) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-05].
  3. Myiagra inquieta. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 Myiagra inquieta: Restless Flycatcher (ang.). Department of Environment, Water and Natural Resources (DEWNR). [dostęp 5 kwietnia 2013].
  5. Restless Flycatcher (ang.). Birds in Backyards. [dostęp 5 kwietnia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 389. ISBN 978-83-01-15733-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]