Musztarda
Musztarda – przyprawa, której głównym składnikiem są ziarna gorczycy - białej, czarnej lub sarepskiej; w wielu językach jako "musztarda" funkcjonuje słowo "gorczyca". Powstała w starożytnym Rzymie na początku naszej ery i od początku uznawano ją za przyprawę o wartościach leczniczych (łagodzi bóle reumatyczne, pobudza trawienie tłuszczu, działa antybakteryjnie oraz obniża ciśnienie krwi[1]).
Spis treści |
Rodzaje musztard [edytuj]
Musztarda powstaje w wyniku łączenia ziaren gorczycy (zwykle mielonych) z octem. Dodaje się także sól i cukier. Poprzez zastosowanie różnego rodzaju przypraw (głównie smakowych), substancji barwiących, wykorzystanie różnych gatunków gorczycy i sposobu jej mielenia (stopnia rozdrobnienia) powstało wiele odmian musztardy, m.in.:
- sarepska – tworzona z gorczycy sarepskiej, uprawianej głównie w Rosji;
- kremska – bardzo drobno mielona, dość słodka;
- dijon – ostra i dość słona, przyprawiana moszczem winnym;
- francuska – większość ziaren gorczycy pozostaje w całości, użyty do produkcji jest ocet winny, często dodatkiem jest także wino;
- bawarska;
- angielska;
- delikatesowa;
- jerozolimska;
- stołowa – na ogół średnio pikantna, jasna, popularna odmiana musztardy;
- węgierska;
- rosyjska – bardzo ostra, z grubo mieloną gorczycą.
Dzięki dodatkom powstają musztardy smakowe, m.in.:
Na ogół musztardy o tej samej nazwie, lecz różnych wytwórców, znacznie różnią się od siebie smakiem.
Zastosowanie [edytuj]
Musztarda używana jest do poprawiania smaku potraw, głównie mięs, wędlin. Jest stosowana także w celu nadania mięsu odpowiedniej konsystencji (mięso staje się bardziej kruche). Musztarda jest ważnym składnikiem sosów musztardowych.
Przypisy
- ↑ Gorczyca biała używana do sporządzania musztardy jest środkiem stosowanym w: zwapnieniu żył, wysokiemu ciśnieniu krwi, reumatyzmie, złej przemianie materii, wypryskach skórnych.- Vilmos Romavary, Wydanie II z języka węgierskiego przetłumaczyła Grażyna Bodasińska, Rośliny przyprawowe i przyprawy węgierskiej kuchni Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1988, ISBN 83-09-01212-8