Mutua Madrid Open

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mutua Madrid Open
Miejsce  Hiszpania
Madryt
Obiekt Caja Mágica
Nawierzchnia Ceglana
ATP World Tour
Kategoria ATP World Tour Masters 1000
Pula nagród 3 368 265 €
Drabinka 56S/28Q/24D
Dyrektor Manolo Santana
WTA Tour
Kategoria WTA Premier Mandatory
Pula nagród 4 033 254 €
Drabinka 64S/32Q/28D
Dyrektor Manolo Santana
Aktualni mistrzowie
Gra pojedyncza mężczyzn
Hiszpania Rafael Nadal
Gra podwójna mężczyzn
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Gra pojedyncza kobiet
Stany Zjednoczone Serena Williams
Gra podwójna kobiet
Rosja Anastasija Pawluczenkowa
Czechy Lucie Šafářová
Strona internetowa

Mutua Madrid Open – doroczny turniej tenisowy rozgrywany na obiekcie Caja Mágica w Madrycie. Jest częścią cyklu ATP World Tour Masters 1000 w rozgrywkach męskich i turniejem z cyklu WTA Tour o kategorii WTA Premier Series, będącym częścią zawodów o randze WTA Premier Mandatory w zawodach damskich. Organizowany przez organizacje tenisowe WTA Tour i ATP World Tour.

Turniej męski odbywa się w Madrycie od 2002 roku i jest kategorii ATP World Tour Masters 1000. Wcześniej zawody odbywały się najpierw w szwedzkim Sztokholmie (1990–1994), potem na rok w niemieckim Essen (1995), a następnie przez kolejne lata w niemieckim Stuttgarcie. Od 2009 roku odbywa się także turniej pań, o randze WTA Premier Mandatory.

W 2012 roku turniej rozgrywany był na niebieskiej mączce. Eksperci oceniali ją jako bardziej śliską od zwykłego kortu ziemnego. Po turnieju federacja ATP postanowiła zakazać gry na niebieskiej mączce ze względu na niezadowolenie ze strony graczy[1][2].

Mecze finałowe[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwycięzca Finalista Wynik
Madryt
2013 Hiszpania Rafael Nadal Szwajcaria Stanislas Wawrinka 6:2, 6:4
2012 Szwajcaria Roger Federer Czechy Tomáš Berdych 3:6, 7:5, 7:5
2011 Serbia Novak Đoković Hiszpania Rafael Nadal 7:5, 6:4
2010 Hiszpania Rafael Nadal Szwajcaria Roger Federer 6:4, 7:6(5)
2009 Szwajcaria Roger Federer Hiszpania Rafael Nadal 6:4, 6:4
2008 Wielka Brytania Andy Murray Francja Gilles Simon 6:4, 7:6
2007 Argentyna David Nalbandian Szwajcaria Roger Federer 1:6, 6:3, 6:3
2006 Szwajcaria Roger Federer Chile Fernando González 7:5, 6:1, 6:0
2005 Hiszpania Rafael Nadal Chorwacja Ivan Ljubičić 3:6, 2:6, 6:3, 6:4, 7:6
2004 Rosja Marat Safin Argentyna David Nalbandian 6:2, 6:4, 6:3
2003 Hiszpania Juan Carlos Ferrero Chile Nicolás Massú 6:3, 6:4, 6:3
2002 Stany Zjednoczone Andre Agassi Czechy Jiří Novák walkower
Stuttgart
2001 Niemcy Tommy Haas Białoruś Maks Mirny 6:2, 6:2 6:2
2000 Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira Australia Lleyton Hewitt 7:6, 3:6, 6:7, 7:6, 6:2
1999 Szwecja Thomas Enqvist Holandia Richard Krajicek 6:1, 6:4, 5:7, 7:5
1998 Holandia Richard Krajicek Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:4, 6:3, 6:3
1997 Czechy Petr Korda Holandia Richard Krajicek 7:6, 6:2, 6:4
1996 Niemcy Boris Becker Stany Zjednoczone Pete Sampras 3:6, 6:3, 3:6, 6:3, 6:4
Essen
1995 Austria Thomas Muster Stany Zjednoczone MaliVai Washington 7:6, 2:6, 6:3, 6:4
Sztokholm
1994 Niemcy Boris Becker Chorwacja Goran Ivanišević 4:6, 6:4, 6:3, 7:6
1993 Niemcy Michael Stich Chorwacja Goran Ivanišević 4:6, 7:6, 7:6, 6:2
1992 Chorwacja Goran Ivanišević Francja Guy Forget 7:6, 4:6, 7:6, 6:2
1991 Niemcy Boris Becker Szwecja Stefan Edberg 3:6, 6:4, 1:6, 6:2, 6:2
1990 Niemcy Boris Becker Szwecja Stefan Edberg 6:4, 6:0, 6:3

Gra podwójna mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwycięzcy Finaliści Wynik
Madryt
2013 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
6:2, 6:3
2012 Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
6:3, 6:4
2011 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Francja Michaël Llodra
Serbia Nenad Zimonjić
6:3, 6:3
2010 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
6:3, 6:4
2009 Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
Szwecja Simon Aspelin
Republika Południowej Afryki Wesley Moodie
6:4, 6:4
2008 Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
Indie Mahesh Bhupathi
Bahamy Mark Knowles
6:4, 6:2
2007 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:3, 7:6(4)
2006 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
7:5, 6:4
2005 Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
Indie Leander Paes
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
3:6, 6:3, 6:2
2004 Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 6:4
2003 Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:2, 2:6, 6:3
2002 Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
6:3, 7:5, 6:0
Stuttgart
2001 Białoruś Maks Mirny
Australia Sandon Stolle
Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
7:6, 7:6
2000 Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
Stany Zjednoczone Donald Johnson
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:2, 6:2
1999 Zimbabwe Byron Black
Szwecja Jonas Björkman
Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager
Republika Południowej Afryki David Adams
6:7, 7:6, 6:0
1998 Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
4:6, 6:3, 7:5
1997 Australia Mark Woodforde
Australia Todd Woodbridge
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
Stany Zjednoczone Rick Leach
7:6, 7:6
1996 Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:4, 6:4
Essen
1995 Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
Czechy Cyril Suk
Czechy Daniel Vacek
7:5, 6:4
Sztokholm
1994 Australia Mark Woodforde
Australia Todd Woodbridge
Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:3, 6:4
1993 Australia Mark Woodforde
Australia Todd Woodbridge
Republika Południowej Afryki Danie Visser
Republika Południowej Afryki Gary Muller
7:6, 5:7, 7:6
1992 Australia Mark Woodforde
Australia Todd Woodbridge
Stany Zjednoczone Steve DeVries
Australia David Macpherson
6:4, 6:4
1991 Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
Czechy Cyril Suk
Holandia Tom Nijssen
6:4, 6:4
1990 Francja Guy Forget
Czechy Jakob Hlasek
Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:2, 6:3

Gra pojedyncza kobiet[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwyciężczyni Finalistka Wynik
2013 Stany Zjednoczone Serena Williams Rosja Marija Szarapowa 6:1, 6:4
2012 Stany Zjednoczone Serena Williams Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:1, 6:3
2011 Czechy Petra Kvitová Białoruś Wiktoryja Azaranka 7:6(3), 6:4
2010 Francja Aravane Rezaï Stany Zjednoczone Venus Williams 6:2, 7:5
2009 Rosja Dinara Safina Dania Caroline Wozniacki 6:2, 6:4

Gra podwójna kobiet[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwyciężczynie Finalistki Wynik
2013 Rosja A. Pawluczenkowa
Czechy Lucie Šafářová
Zimbabwe Cara Black
Nowa Zelandia Marina Erakovic
6:2, 6:4
2012 Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:1, 3:6, 10-4
2011 Białoruś Wiktoryja Azaranka
Rosja Marija Kirilenko
Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:3
2010 Stany Zjednoczone Venus Williams
Stany Zjednoczone Serena Williams
Argentyna Gisela Dulko
Włochy Flavia Pennetta
6:2, 7:5
2009 Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
Czechy Květa Peschke
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
4:6, 6:3, 10-6

Przypisy

  1. ATP od 2013 r. zabroniło rozgrywania tenisowych turniejów na niebieskiej mączce (pol.). W: Sport [on-line]. Polska Agencja Prasowa, 2012-06-24. [dostęp 2012-06-24].
  2. ATP Staff: ATP Decides Against Blue Clay in 2013 (ang.). W: ATP Corporate [on-line]. atpworldtour.com, 2012-06-23. [dostęp 2012-06-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]