Muzeum Aleksandryjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Muzeum Aleksandryjskie, Muzejon, Musejon (gr. Μουσεῖον τῆς Ἀλεξανδρείας, Μουσεῖον Mouseíon ‘świątynia muz’) – największy w starożytności instytut naukowy.

Zostało założone ok. 295 p.n.e. w Aleksandrii. Powstało z inicjatywy Ptolemeusza I Sotera, rozwinięte przez Ptolemeusza II Filadelfosa przy pomocy starożytnych uczonych: filozofa Demetriusza z Faleronu i fizyka Stratona z Lampsaku[1].

Istotnymi częściami Muzejonu były:

Zgromadzeni w nim badacze z całego śródziemnomorskiego świata, utrzymywani przez państwo, prowadzili swobodnie swoje prace. Do wybitnych uczonych w okresie rozkwitu Muzejonu (III-II w. p.n.e.) należeli:

W okresie późniejszym członkami Muzejonu byli m.in. Ptolemeusz (astronom) i Galen (medyk).

Dzięki Muzejonowi Aleksandria stała się w III wieku p.n.e. głównym greckim ośrodkiem naukowym zarówno w dziedzinach humanistycznych, jak i ścisłych[1]. Aleksandria doznała wielkich zniszczeń podczas wojny cesarza Aureliana z Zenobią, królową Palmyry w 273. W 391 został zniszczony Serapejon, w którego zabudowaniach mieściła się biblioteka publiczna. Nie jest jednak jasne, kiedy i w jakich okolicznościach Muzejon zaprzestał działalności. Aleksandria nadal pozostawała ośrodkiem życia intelektualnego. Z VI wieku pchodzą odkryte przez archeologów pomieszczenia w pobliżu dawnego głównego placu miasta, które być może pełniły funkcję audytoriów - sal wykładowych, stąd nazywane są niekiedy "uniwersytetem aleksandryjskim" [2]. W 624 r. Aleksandria została zdobyta przez kalifa Omara, stając się jednym z ośrodków, w których Arabowie zapoznali się z nauką i filozofią grecką, zapoczątkowując rozwój nauki w świecie islamu [3] .

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kazimierz Feliks Kumaniecki: Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 254. ISBN 83-01-04780-1.
  2. Adam Łukaszewicz, Egipt Greków i Rzymian, Książka i Wiedza, Warszawa 2006, s.370
  3. Katarzyna Pachniak, Nauka i kultura muzułmańska, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2010, s.44