Muzeum Archeologiczne w Heraklionie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muzeum Archeologiczne w Heraklionie
Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Archaeological Museum of Herakleion, Herakleion Archaeological Museum
Minojski ryton w kształcie głowy byka, eksponat muzeum w Heraklionie
Minojski ryton w kształcie głowy byka, eksponat muzeum w Heraklionie
Państwo  Grecja
Miejscowość Heraklion
Adres 2 Xanthoudidou Str., Herakleion
Data założenia 1900
Zakres zbiorów archeologia starożytna od neolitu do okresu rzymskiego
Dyrektor Rethemiotaki - Dimopoulou Panagiota
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Muzeum Archeologiczne w Heraklionie
Muzeum Archeologiczne w Heraklionie
Ziemia 35°20′20,87″N 25°08′14,06″E/35,339130 25,137240Na mapach: 35°20′20,87″N 25°08′14,06″E/35,339130 25,137240
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Muzeum Archeologiczne w Heraklioniemuzeum starożytności znajdujące się w Heraklionie na Krecie. Jest największym muzeum gromadzącym eksponaty z wykopalisk na wyspie i drugim pod względem wielkości greckim zbiorem antycznych pamiątek i wykopalisk (po Narodowym Muzeum Archeologicznym w Atenach).

Historia placówki[edytuj | edytuj kod]

Muzeum powstało w 1900 na bazie kolekcji lokalnegoTowarzystwa Przyjaciół Edukacji (Philekpaideutikos Syllogos), której początek sięgał 1883. Obecnie zbiory znajdują się w nowoczesnym, antysejsmicznym budynku wybudowanym w l. 1937-1940 według projektu architekta Patroklosa Karantinosa w miejscu, gdzie wcześniej stał wenecki, rzymskokatolicki klasztor pw. św. Franciszka, zniszczony przez trzęsienie ziemi w 1856. Po II wojnie światowej muzeum otworzyło swoje zbiory dla publiczności w 1952.

Rozmieszczenie i zakres zbiorów[edytuj | edytuj kod]

Ekspozycja muzeum obejmuje 20 sal, w których prezentowane są eksponaty pochodzące od czasów neolitycznych do okresu rzymskiego.

  • Sala I – neolit (7000-3500 p.n.e.) i okres przedpałacowy.
  • Sala II – okres starszych pałaców (1900-1800 p.n.e.).
  • Sala III – okres starszych pałaców i pałac w Fajstos (1900-1700 p.n.e.).
  • Sala IV – okres młodszych pałaców (1700-1450 p.n.e.) oraz pałace w Knossos, Fajstos i Malii.
  • Sala V – pałac w Knossos (1500-1450 p.n.e.).
  • Sala VI – nekropolie w Knossos, Fajstos i Malii (1450-1300 p.n.e.).
  • Sala VII – wille i domy w Vathypetro, Nirou, Tylissos i Amnissos, Arkalochori, Psychro i Patsos oraz nekropolie w Malii, Molchos, Gourni i Episkopi (1700-1450 p.n.e.).
  • Sala VIII – pałac w Kato Zakro (1700-1450 p.n.e.).
  • Sala IX – okres nowych pałaców we wschodniej Krecie; Palaiokastro, Psira, Gournia, Piskokephalo, Mochlos i Myrtos.
  • Sala X – okres popałacowy (1450-1100 p.n.e.).
  • Sala XI – okresy: subminojski, protogeometryczny i wczesnogeometryczny (1100-800 p.n.e.).
  • Sala XII – okresy: wysokogeometryczny i orientalistyczny (800-650 p.n.e.).
  • Sala XIII – sarkofagi minojskie.
  • Sala XIV – freski minojskie.
  • Sala XV – freski minojskie.
  • Sala XVI – freski minojskie.
  • Sala XVII – zbiory Giamalakis (Jiamalaki).
  • Sala XVIII – drobne wyroby z okresów: archaicznego, klasycznego i rzymskiego (VII-IV w. p.n.e.).
  • Sala XIX – rzeźba (650-550 p.n.e.).
  • Sala XX – gliptyka z okresów: klasycznego, hellenistycznego i rzymskiego (V-IV w. p.n.e.).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antonis Vasilakis, Das Archäologische Museum Iraklion. Führer durch die Sammlungen. Athen: Verlag Adam (o. J.).
  • Praca zbiorowa, Encyklopedia sztuki starożytnej, WaiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 414, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WaiF).
  • Stylianos Alexiou, Minoische Kultur (Sternstunden der Archäologie). Göttingen, Frankfurt, Zürich; Musterschmidt 1976. ISBN 3-7881-1508-4.
  • Thomas Balistier, Der Diskos von Phaistos. Zur Geschichte eines Rätsels & den Versuchen seiner Auflösung (Sedones; 1). Mähringen: Balistier 1998. ISBN 3-9806168-1-9.
  • O muzeum na stronie greckiego Ministerstwa Kultury (ang.) [dostęp 2010-01-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]