Muzeum Motoryzacji w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muzeum Motoryzacji w Poznaniu
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres Rondo Kaponiera
(ostatnia siedziba)
Data założenia 20 września 1996
Zakres zbiorów pojazdy zabytkowe
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Miejsce gdzie znajdowało się muzeum
Miejsce gdzie znajdowało się muzeum
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Miejsce gdzie znajdowało się muzeum
Miejsce gdzie znajdowało się muzeum
Ziemia 52°24′28,01″N 16°54′45,00″E/52,407780 16,912500Na mapach: 52°24′28,01″N 16°54′45,00″E/52,407780 16,912500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum

Muzeum Motoryzacji w Poznaniuplacówka muzealna w Poznaniu, prowadzona przez Automobilklub Wielkopolski.

Historia muzeum[edytuj | edytuj kod]

Idea stworzenia izby pamiątek dawnej motoryzacji narodziła się już w latach 70. XX wieku, prawie równocześnie z powstaniem Klubu Pojazdów Zabytkowych. Pomysł zaowocował organizacją w kwietniu 1981 wielkiej wystawy starych samochodów. Na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich, na powierzchni 1200 m² wystawiono kilkadziesiąt pojazdów oraz liczne gabloty z pamiątkami i akcesoriami samochodowymi. Wystawa zmobilizowała władze wojewódzkie do udzielenia pomocy w organizacji stałej placówki. Projekt zrealizowano 15 kwietnia 1983. W prywatnych pomieszczeniach jednego z weteranów szos Piotra Adama w Suchym Lesie koło Poznania otwarto pierwsze w Polsce muzeum motoryzacji, które przetrwało do sierpnia 1990, kiedy to zgromadzone zbiory przeniesiono do pawilonu przy Torze Poznań. W ten sposób muzeum znalazło się bliżej miasta i bliżej widzów, chociaż dostępne było jedynie w czasie giełd samochodowych. Nie narzekano jednak na brak frekwencji. Głównym mankamentem była ciasnota. Zdawano sobie sprawę, że jest to rozwiązanie tymczasowe i docelowo placówka powinna znaleźć się bliżej centrum. Na to potrzebne były jednak środki finansowe, którymi w okresie transformacji gospodarczej Automobilklub Wielkopolski nie dysponował. Członkowie Koła Pojazdów Zabytkowych podjęli starania, mające na celu znalezienie odpowiedniejszego nowego lokum. Wśród wielu wariantów wybrano podziemia ronda Kaponiera, w centrum Poznania. Wspólnymi siłami działaczy i zarządu klubu oraz władz miasta i licznych sponsorów doprowadzono do otwarcia muzeum 20 września 1996 w obecności przedstawicieli rządu i ówczesnego Prezydenta Poznania, Wojciecha Szczęsnego Kaczmarka. Wstęgę otwierającą nową placówkę przeciął Wojewoda Poznański Włodzimierz Łęcki. Pierwsza ekspozycja obejmowała prawie 30 samochodów i motocykli.

Wszystkie pojazdy były i są własnością prywatną członków Automobilklubu. Ponieważ sala muzealna była niewielka, w muzeum znajdowała się tylko część z około 200 sztuk eksponatów, a ekspozycja zmieniała się kilka razy w roku (najczęściej wiosną i jesienią). Ponieważ wszystkie eksponowane pojazdy były sprawne technicznie i zarejestrowane, te które aktualnie nie znajdowały się w muzeum były używane przez ich właścicieli.

W związku z remontem ronda Kaponiera, w lipcu 2012 muzeum zawiesiło do odwołania swoją działalność w dotychczasowej lokalizacji.[1]

W 2013 roku uruchomiono ekspozycję samochodów muzealnych w galerii handlowej Poznań City Center.

Niektóre pojazdy, które były eksponowane w muzeum[edytuj | edytuj kod]

Samochód marki REO z 1908 r.
Motocykl turystyczny NSU 301 T z 1929 r.
GAZ-67 B z 1944 r.
  • Najstarszy zarejestrowany jeżdżący samochód na polskich drogach – REO, wyprodukowany w 1908 w USA. Pojazd rozwija prędkość maksymalną 70 km/h. Obecnie znajduje się w zbiorach Auto-Muzeum w Gostyniu.
  • Najcenniejszym samochodem w muzeum jest Mercedes-Benz 190 SL, który został wyprodukowany w 1957 w Niemczech. Rozwija maksymalna prędkość 172 km/h, ma moc 105 KM.
  • Syrena 104, która brała udział w Rajdzie Monte Carlo pojazdów historycznych. W latach 2005-2007 za każdym razem docierając do mety i osiągając niezły czas. Samochód wyprodukowano w Polsce w 1971, osiąga maksymalna prędkość 120 km/h. Pojazd jest po tuningu, ale posiada oryginalne części.
  • Najlepiej zakonserwowanym obiektem w muzeum jest samochód Nash Special Six 430, wyprodukowany w 1926 w Stanach Zjednoczonych. Samochód rozwija maksymalną prędkość 105 km/h. Pojazd został odrestaurowany w Nowej Zelandii i stamtąd trafił do Polski.
  • Jedynym niejeżdżącym eksponatem w muzeum jest model samochodu Tarpan, zaprojektowany oraz wykonany z drewna w skali 1-1 przez fabrykę Fiata w Turynie w 1979. Wykonano kompletną dokumentację techniczną nadwozia i podwozia, zatwierdzono projekt do produkcji oraz rozpoczęto w Antoniku budowę hali produkcyjnej o powierzchni 36000 m². Jednak wydarzenia z 1980 oraz wprowadzenie stanu wojennego uniemożliwiły uruchomienie montażu tego samochodu. Samochód przeznaczony był dla 5 osób i 500 kg ładunku.
  • Cennym eksponatem jest samochód MG WA, wyprodukowany w 1939 w Wielkiej Brytanii. Osiąga prędkość 140 km/h. Wyprodukowano zaledwie 360 egzemplarzy tego samochodu, do dziś na świecie przetrwało tylko 20 sztuk. W czasie II wojny światowej pojazd został zarekwirowany przez Gestapo, po wojnie był używany przez łódzki Urząd Bezpieczeństwa. Renowacja tego samochodu trwała 8 lat.
  • W muzeum znajduje się również kącik militarny, w którym znajdują się cztery samochody z okresu II wojny światowej. Są to: Willys MB z 1942, wyprodukowany w USA. Na potrzeby aliantów wyprodukowano 361 tys. aut, zarówno z napędem na dwa, jak i na cztery kola, oraz w różnych wersjach nadwoziowych. Prezentowany eksponat uczestniczył w 1994 w obchodach upamiętnienia operacji D-Day zorganizowanej w 50-lecie lądowania Aliantów w Normandii. W muzeum znajduje się także jego rosyjski odpowiednik: GAZ-67B, nazywany również Czapajew, wyprodukowany w 1944 w ZSRR.
  • Najbardziej interesującym eksponatem w kąciku militarnym jest amfibia VW typ 166 Schwimmwagen, wyprodukowana w 1943 w Niemczech. Miała służyć do ataku Niemiec na ZSRR. Pojazd ma wyporność 400 kg, czyli może przetransportować czterech żołnierzy w pełnym rynsztunku. Samochód na lądzie rozwija prędkość do 80 km/h, a na wodzie 20 km/h. Volkswagen wyprodukował ponad 14 tys. takich aut. Do dzisiaj przetrwało tylko kilka sztuk, które maja dużą wartość dla kolekcjonerów.
  • W muzeum znajdują się również motocykle – polskie i zagraniczne, a także replika bicykla z 1865 wyprodukowanego w Wielkiej Brytanii.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Ponieważ w ekspozycji muzeum znajdują się samochody na co dzień funkcjonujące w ruchu drogowym, muszą być poddawane konserwacji. Zajmuje się tym właściciel danego samochodu, we własnym zakresie.
  • Do zamknięcia muzeum pod rondem Kaponiera działalność muzeum finansował Automobilklub Wielkopolski z biletów, dochodów z giełdy samochodowej i Toru Poznań, którego jest właścicielem. Z własnych środków finansowych organizuje różne wydarzenia, uroczystości, wyścigi w Poznaniu i okolicach – zazwyczaj bezpłatnie, aby pokazać eksponaty oraz w ramach różnych akcji charytatywnych.
  • Władze miejskie nie biorą udziału w finansowaniu muzeum.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]