Muzeum Narodowe w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muzeum Narodowe w Szczecinie
National Museum in Szczecin
Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3
Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3
Państwo  Polska
Miejscowość Szczecin
Data założenia 1 sierpnia 1945
Powierzchnia ekspozycji 5563 m²
Dyrektor Lech Karwowski
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Ziemia 53°25′48,18″N 14°33′53,14″E/53,430050 14,564761Na mapach: 53°25′48,18″N 14°33′53,14″E/53,430050 14,564761
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum
Galeria Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 27
Widok na Muzeum Morskie
Muzeum Historii Szczecina w Ratuszu Staromiejskim przy Rynku Siennym

Muzeum Narodowe w Szczecinie – muzeum wielodziałowe, gromadzące zbiory archeologii, sztuki dawnej i współczesnej, historyczne, numizmatyczne, nautyczne, etnograficzne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Utworzone zostało 1 sierpnia 1945 roku jako polskie Muzeum Miejskie w Szczecinie. Założycielem i organizatorem placówki był przybyły z Poznania Lech Krzekotowski, a jego działania wspierał pionier szczecińskiego muzealnictwa - Kazimierz Haska. Muzeum przejęło pozostałości zbiorów Stadtmuseum na Hakenterasse (dziś Wały Chrobrego) i Pommersches Landesmuseum - dawniej Pałac Sejmu Stanów, przy ul. Staromłyńskiej 27, gdzie mieści się Galeria Sztuki Dawnej. Rozpoczęło także kolekcjonowanie polskiej sztuki współczesnej. W kolejnych latach zwiększało swoje zbiory najpierw dzięki depozytom z innych muzeów polskich, potem tworząc stopniowo kolekcje własne. Jednocześnie utraciło część zbiorów poniemieckich na rzecz innych muzeów warszawskich (szczególnie etnograficznych). Kopia posągu Bartolomeo Colleoniego z Wenecji, pochodząca z kolekcji Heinricha Dohrna (przez lata stojąca na dziedzińcu warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych), oraz marmurowa kopia posągu Mojżesza Michała Anioła (tamże), były "darem" Szczecina dla stolicy, wziętym ze szczecińskiego muzeum.

Jesienią 1947 roku muzeum zyskało status placówki okręgowej i jako Muzeum Pomorza Zachodniego sprawowało opiekę merytoryczną nad muzeami zachodniopomorskimi. W roku 1970 w uznaniu ponadregionalnej wartości zbiorów zostało podniesione do rangi Muzeum Narodowego. W latach 70. Muzeum Narodowe w Szczecinie wzbogaciło się o dalsze dwa gmachy: Ratusz Staromiejski, w którym utworzono Muzeum Historii Szczecina oraz lewe skrzydło budynku dawnej komendantury garnizonu twierdzy szczecińskiej, w którym dzisiaj mieści się Muzeum Sztuki Współczesnej.

Współczesna lokalizacja i zbiory[edytuj | edytuj kod]

Muzeum Narodowe w Szczecinie mieści się w pięciu siedzibach (czterech historycznych budynkach w centrum miasta i jednej ekspozycji w Gryficach):

Muzeum jest obecnie największą instytucją kultury w województwie zachodniopomorskim, sprawującą opiekę nad ponad 150 tys. obiektów, wśród których są arcydzieła sztuki średniowiecznej: Madonny z Dzieciątkiem z Gardna, najstarsze figury NMP na terenie Polski, romańskie kolumny z Kołbacza, krucyfiks z Kamienia Pomorskiego, „piękna Madonna” z Bukowa, cenne zabytki archeologiczne, w tym laska magiczna z poroża łosia sprzed 12 tys. lat z najstarszym przedstawieniem figuralnym na terenie Polski, zbiory nautologiczne, etnograficzne, a także cenne numizmaty. W szczecińskim muzeum znajduje się także największy w Polsce zbiór świadectw kultury materialnej krajów pozaeuropejskich - szczególnie cenna jest kolekcja sztuki afrykańskiej.

Imponujący zbiór stanowi nowa, stała wystawa "Złoty wiek Pomorza. Sztuka na dworze książąt pomorskich w XVI i XVII wieku". Ekspozycja, otwarta 18 listopada 2011, której jednym z najcenniejszych obiektów – będącym elementem wizualnej identyfikacji wystawy – jest „Portret Filipa I” pędzla Lucasa Cranacha Młodszego. Kolekcja szczecińskiego Muzeum jest największym istniejącym zbiorem związanym z mecenasowską działalnością książąt z dynastii Gryfitów. W trakcie przygotowań do wystawy wiele zabytków poddano gruntownej konserwacji, dzięki czemu odzyskały pierwotny wygląd i dawny blask. Aby wydobyć piękno renesansowych przedmiotów, zadbano również o nowoczesną infrastrukturę wystawienniczą, profesjonalne gabloty i oświetlenie. Przy omawianiu zagadnień związanych z kulturą i sztuką Pomorza wykorzystano prezentacje multimedialne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]