Muzoniusz Rufus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Muzoniusz Rufusrzymski neostoicki filozof urodzony około 30 roku n.e. Był mocno skupiony na praktyce, ograniczał teoretyczne rozważania. Uważał że filozofia jest naprawdę użyteczna, jedynie w takiej mierze w jakiej potrafi przejawić się w praktyce. Twierdził, że urzeczywistnia się filozofię przez ćwiczenie. Należy nie tylko przyjąć teorię ale ćwiczyć się w praktyce bo tak jedynie można osiągnąć, zdobyć cnotę. Ćwiczenie polega na pokazaniu co jest dobre a co prawdziwym złem oraz na umiejętności podążania za dobrem a unikania zła.

Gloryfikuje trud jako wielką wartość moralną twierdząc, że kto nie chce się trudzić by zdobyć cnotę nie jest jej godny. Uważał, że odpowiednim dla filozofa sposobem na zdobywanie środków do życia jest rolnictwo co pozwala praktykować trud poprzez ciągłe ćwiczenie. Wychwalał instytucję małżeńską.Głosił ideę przebaczenia i naśladowania boga.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Uzupełnienia za zgodą autora ze strony http://www.religieifilozofie.prv.pl
  2. Giovanni Reale "HISTORIA FILOZOFII STAROŻYTNEJ",tom I - V, Lublin, RW KUL, 1999.