Muzyka do Egmonta (Beethoven)
Muzyka do sztuki J. W. Goethego "Egmont" autorstwa Ludwiga van Beethovena powstała w latach 1809-10, na zamówienie poety, który chciał wykorzystać ją podczas inscenizacji sztuki.
Beethovenowi, wielkiemu wielbicielowi talentu Goethego, radość przyniósł nie tylko fakt, że Goethe powierzył właśnie jemu zadanie skomponowanie muzyki do Egmonta, ale i samo obcowanie z dramatem, którego bohater, namiestnik Flandrii, skazany na śmierć za udział w powstaniu przeciwko Hiszpanii, był bardzo bliski rewolucyjnym ideałom kompozytora.
Dziś w inscenizacjach Egmonta bardzo rzadko wykorzystywana jest muzyka Beethovena. Za najcenniejsze jej fragmenty uchodzą Pieśń Klärchen i Larghetto napisane do sceny śmierci Klärchen, a także wieńcząca dzieło, skomponowana na specjalne życzenie Goethego, tzw. Symfonia zwycięstwa.
Próbie czasu oparła się natomiast uwertura w tonacji f-moll, wykonywana jako samodzielne dzieło.
Części [edytuj]
- Uwertura. Sostenuto, ma non troppo – Allegro
- Pieśń: "Die Trommel gerühret"
- Antrakt: Andante
- Antrakt: Larghetto
- Pieśń: "Freudvoll und Leidvoll"
- Antrakt: Allegro – Marcia
- Antrakt: Poco sostenuto e risoluto
- Śmierć Klärchen
- Melodram: "Süßer Schlaf"
- Symfonia zwycięstwa[1]: Allegro con brio
