Muzyka karnatacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Muzyka karnatacka (tamil: கருநாடக இசை Karnataka isai; hindi: कर्नाटक संगीत Karnatak sangit; ang.: Carnatic classical music) – południowo-indyjski styl w klasycznej muzyce indyjskiej, dominujący na obszarze obejmującym w przybliżeniu stany: Tamilnadu, Kerala, Karnataka i Andhra Pradesh.

Jeden z najstarszych systemów muzycznych na świecie. Wywodzi się w prostej linii z Samawedy, zasadnicze idee zostały spisane pomiędzy IV a II w. p.n.e. Obejmuje szereg gatunków i rodzajów muzycznych. W przeciwieństwie do muzyki hindustańskiej z północy subkontynentu, wpływy perskie są w tradycji karnatackiej znikome. Teksty istnieją zarówno w sanskrycie, jak i w lokalnych językach drawidyjskich.

Podstawowe instrumenty obejmują skrzypce, mridangam, i vinę.

Podstawowe pojęcia w tym stylu to raga (kompozycja melodyczna), podstawowych rag sklasyfikowano 72, oraz siedem cyklów rytmicznych, zwanych tala.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anna Czekanowska: Kultury muzyczne Azji, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1981 ISBN 83-224-0163-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]