Mychajło Horyń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mychajło Horyń
Mychajło Horyń (z prawej) i Iwan Dracz (pośrodku); Chicago 1988

Mychajło Mykołajowicz Horyń, ukr. Михайло Миколайович Горинь (ur. 17 czerwca 1930 w miejscowości Kniesioło w obwodzie lwowskim, zm. 13 stycznia 2013 we Lwowie[1]) – ukraiński polityk, dysydent, brat Mykoły i Bohdana Horynia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia był psychologiem, w latach 1949–1955 studiował na Uniwersytecie Lwowskim. W 1953 usunięto go z uczelni za odmowę wstąpienia do Komsomołu, za wstawiennictwem rektora został przyjęty z powrotem. Aresztowany pierwszy raz w 1965, po kilkumiesięcznym śledztwie, skazany na 6 lat łagru o zaostrzonym reżimie. W 1967 skazany na karę 3 lat pozbawienia wolności o najcięższym reżimie, zwolniony pod koniec 1971. W czerwcu 1982 skazany na 10 lat łagru i 5 lat zesłania.

Należał do Ukraińskiej Grupy Helsińskiej, Ukraińskiego Związku Helsińskiego, a w latach 1992–1995 przewodniczył Ukraińskiej Partii Republikańskiej.

Współorganizował Ludowy Ruch Ukrainy na rzecz Przebudowy. Od 1997 należał do Partii Republikańsko-Chrześcijańskiej.

W latach 1990–1994 zasiadał w Radzie Najwyższej. Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Odznaczony ukraińskimi: Orderem Wolności, Orderem Jarosława Mądrego, Orderem za Odwagę i dwukrotnie Orderem za Zasługi.


Przypisy

  1. Погасла свічка Михайла Гориня (ukr.). maidanua.org, 13 stycznia 2013. [dostęp 2013-01-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]