Mygalomorphae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mygalomorphae
Pocock, 1892
Okres istnienia: anizyk–dziś
Missulena bradleyi
Missulena bradleyi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp szczękoczułkowce
Gromada pajęczaki
Rząd pająki
Podrząd Opisthothelae
Infrarząd Mygalomorphae
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mygalomorphaeinfrarząd pająków z grupy Opisthothelae. Obejmuje ponad 2600 gatunków klasyfikowanych obecnie w około 300 rodzajach i 15 rodzinach. Do Mygalomorphae należą przeważnie pająki duże, długowieczne (15–30 lat), żyjące pod ziemią. Grupa ta obejmuje również największe żyjące obecnie pająki – ptasznikowate. Jest powszechnie uznawana za starodawną, monofiletyczną linię ewolucyjną pająków[1]. Wykazują one pewne cechy prymitywne dla pająków, np. obecność dwóch par płucotchawek i prosto zbudowane kądziołki przędne[2]. Najstarszym znanym przedstawicielem Mygalomorphae jest Rosamygale grauvogeli, którego skamieniałości odkryto w datowanych na anizyk osadach we francuskim departamencie Wogezy[3], jednak datowanie molekularne sugeruje, że Mygalomorphae pojawiły się już około 300 mln lat temu[4].

Filogeneza[edytuj | edytuj kod]

Większość analiz filogenetycznych jest zgodna, że najbardziej bazalną grupą Mygalomorphae jest Atypoidea, stanowiąca takson siostrzany dla wszystkich pozostałych Mygalomorphae[5][6][4][2]. Pokrewieństwo pozostałych grup pozostaje w dużej mierze kwestią sporną. Analizy przeprowadzone przez Hedina i Bonda (2006) oraz Ayoub i in. (2007) sugerują ponadto, że rodziny Hexathelidae i Dipluridae tworzą parafiletyczną grupę znajdującą się u podstawy drzewa filogetycznego Mygalomorphae nienależących do Atypoidea[6][4]. Wątpliwy jest również monofiletyzm innych rodzin: Ctenizidae, Nemesiidae i przede wszystkim Cyrtaucheniidae. Według analizy przeprowadzonej przez Bonda i współpracowników (2012) Cyrtaucheniidae składa się z co najmniej czterech odrębnych linii ewolucyjnych: siostrzanej dla kladu Theraphosidae + Barychelidae, siostrzanej dla Nemesiidae, zagnieżdżonej wewnątrz Nemesiidae oraz monofiletycznej grupy podniesionej do rangi osobnej rodziny Euctenizidae. Prawdopodobnie również rodzina Microstigmatidae jest zagnieżdżona wewnątrz Nemesiidae[2].

Uproszczony kladogram Mygalomorphae według Hedina i Bonda (2006)[6]
 Mygalomorphae 

 Atypoidea 



 Bipectina 



 Cyrtaucheniidae 



 Ctenizidae 



 Idiopidae 



 Actinopodidae 



 Migidae 






 Microstigmatidae 



 Nemesiidae 




 Barychelidae 



 Theraphosidae 






 ?Paratropididae 



 Hexathelidae ?*



 Dipluridae ?*




Uproszczony kladogram Mygalomorphae według Bonda i współpracowników (2012)[2]
 Mygalomorphae 

 Atypoidea


 Avicularioidea 

 Hexathelidae I




 Dipluridae 




 Paratropididae 





 Actinopodidae



 Hexathelidae II



 Bipectina 
 Crassitarsa 
 Theraphosoidina 

 Cyrtaucheniidae I („homostolines”)




 Theraphosidae



 Barychelidae







 Cyrtaucheniidae II



 Nemesiidae (incl. Microstigmatidae, Cyrtaucheniidae III)





 Domiothelina 

 Migidae




 Ctenizidae


 Euctenizoidina 

 Idiopidae



 Euctenizidae











Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Do Mygalomorphae należy 16 rodzin (za Platnick N.I., 2013)[7]: Atypidae (gryzielowate), Antrodiaetidae, Mecicobothriidae, Hexathelidae, Dipluridae, Cyrtaucheniidae, Ctenizidae, Euctenizidae, Idiopidae, Actinopodidae, Migidae, Nemesiidae, Microstigmatidae, Barychelidae, Theraphosidae (ptasznikowate), Paratropididae.

Przypisy

  1. Jason Bond, Hedin Marshal: Mygalomorphae. Tarantulas, trapdoor spiders & kin (ang.). Tree of Life Web Project. [dostęp 9 września 2009].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Jason E. Bond, Brent E. Hendrixson, Chris A. Hamilton, Marshal Hedin. A reconsideration of the classification of the spider infraorder Mygalomorphae (Arachnida: Araneae) based on three nuclear genes and morphology. „PLoS ONE”. 7 (6): e38753, 2012. doi:10.1371/journal.pone.0038753 (ang.). 
  3. Paul A. Selden, Jean-Claude Gall. A Triassic Mygalomorph spider from the northern Vosges, France. „Palaeontology”. 35 (1), s. 211–235, 1992 (ang.). 
  4. 4,0 4,1 4,2 Nadia A. Ayoub, Jessica E. Garb, Marshal Hedin, Cheryl Y. Hayashi. Utility of the nuclear protein-coding gene, elongation factor-1 gamma (EF-1γ), for spider systematics, emphasizing family level relationships of tarantulas and their kin (Araneae: Mygalomorphae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 42 (2), s. 394–409, 2007. doi:10.1016/j.ympev.2006.07.018 (ang.). 
  5. Jonathan A. Coddington, Herbert W. Levi. Systematics and evolution of spiders (Araneae). „Annual Review of Ecology and Systematics”. 22, s. 565–592, 1991. doi:10.1146/annurev.es.22.110191.003025 (ang.). 
  6. 6,0 6,1 6,2 Marshal Hedin, Jason E. Bond. Molecular phylogenetics of the spider infraorder Mygalomorphae using nuclear rRNA genes (18S and 28S): Conflict and agreement with the current system of classification. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 41 (2), s. 454–471, 2006. doi:10.1016/j.ympev.2006.05.017 (ang.). 
  7. Norman I. Platnick: Families (ang.). W: The World Spider Catalog, Version 14.0 [on-line]. American Museum of Natural History. DOI:http://dx.doi.org/10.5531/db.iz.0001. [dostęp 13 sierpnia 2013].