Myrosław Dumanski
| Myrosław Dumanski | ||
| Imię i nazwisko | Myrosław Iwanowicz Dumanski | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 czerwca 1929 województwo stanisławowskie, Polska |
|
| Data i miejsce śmierci |
1 kwietnia 1996 Iwano-Frankiwsk, Ukraina |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | ? cm | |
| Masa ciała | ? kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 194?–1951 | HBO Stanisławów | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1951–1952 1953–1956 1957–1962 1964–1965 |
OBO Lwów Szachtar Stalino Spartak Stanisławów Naftowyk Dolina |
? (?) 92 (6) 189 (15) ? (?) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1963 1964–1965 1965–1969 1979 |
Ełektron Stanisławów Naftowyk Dolina Spartak Iwano-Frankiwsk Spartak Iwano-Frankiwsk (dyrektor) |
|
Myrosław Iwanowicz Dumanski, ukr. Мирослав Іванович Думанський, ros. Мирослав Иванович Думанский, Mirosław Iwanowicz Dumanski (ur. 17 czerwca 1929 w województwie stanisławowskim, Polska, obecnie Ukraina; zm. 1 kwietnia 1996[1] w Iwano-Frankiwsku) - ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, trener piłkarski.
Był pierwszym w obwodzie iwanofrankowskim Mistrzem Sportu ZSRR w piłce nożnej (od 1978). Od 1995 roku rozgrywany jest Puchar im. Dumanskiego.
Spis treści |
Kariera piłkarska [edytuj]
Kariera klubowa [edytuj]
Ukończył Państwowy Instytut Kultury Fizycznej we Lwowie. Zaczynał karierę w stanisławowskim HBO (Garnizonowy Budynek Oficerów), ale po jego rozformowaniu w 1951 roku przeniósł się do Lwowa. Występował w różnych zespołach, m.in. w OBO Lwów, Szachtiorze Donieck (1953–1956) i Spartaku Stanisławów (1957–1962). Zakończył karierę piłkarską w klubie Naftowyk Dolina[2]..
Kariera trenerska [edytuj]
W 1963 roku rozpoczął swoją pracę trenerską w miejscowym zespole Ełektron Stanisławów. Potem trenował Naftowyk Dolina, z którym również jako piłkarz zdobył mistrzostwo obwodu w 1964. Od 1965 do 1969 prowadził Spartak Iwano-Frankiwsk, w 1979 pracował na stanowisku dyrektora Spartaka Iwano-Frankiwsk. W 1975 roku Dumanski stał na czele Szkoły Piłkarskiej "Spartak", w której pracował prawie dwie dekady i osiągnął wielkie sukcesy.
Sukcesy i odznaczenia [edytuj]
Sukcesy klubowe [edytuj]
- mistrz Pierwszej ligi ZSRR: 1954
- brązowy medalista Pierwszej ligi ZSRR: 1953
- brązowy medalista Spartakiady Narodów ZSRR: 1956
Odznaczenia [edytuj]
- tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1978
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||