Myszołowczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Myszołowczyk
Rupornis magnirostris[1]
(J. F. Gmelin, 1788)
Myszołowczyk
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Accipitrini
Rodzaj Rupornis[2]
Kaup, 1844
Gatunek myszołowczyk
Synonimy
  • Falco magnirostris J. F. Gmelin, 1788[3]
  • Buteo magnirostris (J. F. Gmelin, 1788)
Podgatunki
  • B. m. griseocauda (Ridgway, 1874)
  • B. m. conspectus J. L. Peters, 1913
  • B. m. gracilis Ridgway, 1885
  • B. m. sinushonduri (Bond, 1936)
  • B. m. petulans van Rossem, 1935
  • B. m. alius J. L. Peters, & Griscom, 1929
  • B. m. magnirostris (J. F. Gmelin, 1788)
  • B. m. occiduus Bangs, 1911
  • B. m. saturatus (P. L. Sclater & Salvin, 1876)
  • B. m. nattereri (P. L. Sclater & Salvin, 1869)
  • B. m. magniplumis (W. Bertoni, 1901)
  • B. m. pucherani (J. Verreaux & E. Verreaux, 1855)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Myszołowczyk myszołów krzykliwy[5] (Rupornis magnirostris) – gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson wyodrębniony ostatnio z Buteo[6][7][8][9][10][11]. Wyróżniono kilka podgatunków B. magnirostris[12][3]:

  • B. magnirostris griseocaudaMeksyk do zachodniej Panamy.
  • B. magnirostris conspectus – południowo-wschodni Meksyk i północne Belize.
  • B. magnirostris gracilisCozumel i Holbox (Meksyk).
  • B. magnirostris sinushonduriGuanaja i Roatán (Honduras).
  • B. magnirostris petulans – południowo-zachodnia Kostaryka, południowo-zachodnia Panama.
  • B. magnirostris aliusWyspy Perłowe (Panama).
  • B. magnirostris magnirostrisAmeryka Południowa na północ od Amazonki.
  • B. magnirostris occiduus – zachodnia Brazylia, wschodnie Peru i północna Boliwia.
  • B. magnirostris saturatus – Boliwia i południowo-zachodnia Brazylia do zachodniej Argentyny.
  • B. magnirostris nattereri – północno-wschodnia Brazylia.
  • B. magnirostris magniplumis – południowa Brazylia i północno-wschodnia Argentyna.
  • B. magnirostris pucheraniUrugwaj i wschodnia Argentyna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd
Długość ciała 33-38 cm. Żółta woskówka i tęczówki. Głowa, wierzch ciała i pierś szare. Reszta spodu brązowo-biało pręgowana. W locie nasady lotek I rzędu rdzawe, kontrastują z szarym wierzchem skrzydeł. Młode z wierzchu brązowe, od spodu płowe, skąpo kreskowane na piersi. Skrzydła dość krótkie.
Tryb życia
Czatuje na gałęziach lub słupach. Lata ospale, przeplatając szybowanie lotem aktywnym.

Zasięg i środowisko[edytuj | edytuj kod]

Ameryka Południowa; od Meksyku do środkowej Argentyny. Szeroko rozprzestrzeniony na obrzeżach lasów i terenach otwartych, od nizin po płaskowyże.

Przypisy

  1. Rupornis magnirostris w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Rupornis. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-02-03]
  3. 3,0 3,1 Roadside Hawk (Buteo magnirostris) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 10 stycznia 2011].
  4. Buteo magnirostris. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2013-02-03]
  5. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 49, 1999. ISSN 0550-0842. 
  6. Martin J. Riesing, Luise Kruckenhauser, Anita Gamauf, and Elisabeth Haring. Molecular phylogeny of the genus Buteo (Aves: Accipitridae) based on mitochondrial marker sequences. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 27 (2), s. 328–342, 2003. doi:10.1016/S1055-7903(02)00450-5 (ang.). 
  7. Heather R. L. Lerner, David P. Mindell. Phylogeny of eagles, Old World vultures, and other Accipitridae based on nuclear and mitochondrial DNA. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 37 (2), s. 327-346, 205. doi:10.1016/j.ympev.2005.04.010 (ang.). 
  8. Fábio S. Raposo do Amaral, Matthew J. Miller, Luís Fábio Silveira, Eldredge Bermingham, Anita Wajnta. Polyphyly of the hawk genera Leucopternis and * Buteogallus (Aves, Accipitridae): multiple habitat shifts during the Neotropical buteonine diversification. „BMC Evolution Biology”. 6, s. 10, 2006. doi:10.1186/1471-2148-6-10 (ang.). 
  9. Carole S. Griffiths, George F. Barrowclough, Jeff G. Groth, Lisa A. Mertz. Phylogeny, diversity, and classification of the Accipitridae based on DNA sequences of the RAG-1 exon. „Journal of Avian Biology”. 38 (5), s. 587-602, 2007. doi:10.1111/j.2007.0908-8857.03971.x (ang.). 
  10. Heather R. L. Lerner, Matthew C. Klaver, David P. Mindell. Molecular Phylogenetics of the Buteonine Birds of Prey (Accipitridae). „The Auk”. 304 (2), s. 304-315, 2008. doi:/(./101/auk.0((3.(5/5/ (ang.). 
  11. Fábio S. Raposo do Amaral, Frederick H. Sheldon, Anita Gamauf, Elisabeth Haring, Martin Riesing, Luís F. Silveira, Anita Wajntal. Patterns and processes of diversification in a widespread and ecologically diverse avian group, the buteonine hawks (Aves, Accipitridae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 53 (3), s. 703-715, 2009. doi:10.1016/j.ympev.2009.07.020 (ang.). 
  12. Frank Gill, David Donsker: Family Accipitridae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.2. [dostęp 2014-07-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.