Myszoskoczki
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Myszoskoczki | |
 Suwak mongolski (Meriones unguiculatus) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Rodzina | myszowate |
| Podrodzina | myszoskoczki |
| Nazwa systematyczna | |
| Gerbillinae[1] | |
| Gray, 1825 | |
| Rodzaje | |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Myszoskoczki nazywane również gerbilami (Gerbillinae) – podrodzina gryzoni z rodziny myszowatych (Muridae). Obejmuje około 110 gatunków niewielkich ssaków zamieszkujących zachodnią i południową Azję i północną Afrykę. Do Gerbillinae należą szczury pustynne i liczne gatunki myszoskoczek. Większość zwierząt z podrodziny myszoskoczek charakteryzuje się licznymi przystosowaniami do życia w warunkach pustynnych.
Samo słowo gerbil (upowszechnione jako angielska nazwa podrodziny myszoskoczek) pochodzi od anglojęzycznego zdrobnienia innej grupy gryzoni jerboa (skoczkowate). Skoczkowate (Dipodidae) są rodziną gryzoni zupełnie niespokrewnioną z myszoskoczkami, żyją one jednak w podobnych niszach ekologicznych.
Jeden z gatunków myszoskoczek, wywodzący się z Mongolii, Meriones unguiculatus, znany w Polsce m.in. pod nazwą myszoskoczka mongolska, stał się popularnym zwierzęciem domowym. Został rozpowszechniony w hodowli dzięki doktorowi Victorowi Schwentkerowi, który w 1954 roku jako pierwszy rozpoczął badania nad tym gatunkiem myszoskoczki sprowadzając go do Stanów Zjednoczonych.
Długość ciała typowego gryzonia z podrodziny myszoskoczek mieści się w przedziale od 150 do 300 milimetrów, włącznie z ogonem, który stanowi około połowę długości całego ciała. Wywodzący się z Turkmenistanu myszoskok wielki (Rhombomys opimus) osiąga długość nawet ponad 400 milimetrów.
Do niedawna podrodzina myszoskoczek (Gerbillinae), podobnie jak podrodzina długowłosych włochatostopych szczurów (Lophiomyinae), zaliczana była do rodziny chomikowatych. Jednak badania genetyczne potwierdziły, że powinny one być zaliczane do rodziny myszowatych.
[edytuj] Systematyka
Do podrodziny Gerbilinae należy 16 rodzajów i około 110 gatunków. Są to następujące rodzaje[2]:
- Ammodillus (jedynym przedstawicielem jest Ammodillus imbellis)
- Brachiones (jedynym przedstawicielem jest Brachiones przewalskii)
- Desmodilliscus (jedynym przedstawicielem jest Desmodilliscus braueri)
- Desmodillus (jedynym przedstawicielem jest Desmodillus auricularis)
- Dipodillus
- Gerbilliscus
- Gerbillurus
- Gerbillus
- Meriones
- Microdillus (jedynym przedstawicielem jest Microdillus peeli)
- Pachyuromys (jedynym przedstawicielem jest Pachyuromys duprasi – tłustogon afrykański)
- Psammomys
- Rhombomys (jedynym przedstawicielem jest Rhombomys opimus – myszoskok wielki)
- Sekeetamys (jedynym przedstawicielem jest Sekeetamys calurus – myszoskoczka gruboogonowa)
- Tatera (jedynym przedstawicielem jest Tatera indica – gołostópka indyjska)
- Taterillus
Przypisy
- ↑ Gerbillinae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Gerbillinae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 listopada 2009]
