NGC 104

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 00h24m05,67s; -72°04'52,60"

NGC 104 (47 Tucanae)
Gromada kulista 47 Tucanae (NGC 104), zdjęcie ESO
Gromada kulista 47 Tucanae (NGC 104), zdjęcie ESO
Odkrywca Nicolas Louis de Lacaille
Data odkrycia 14 września 1751
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Tukan
Typ kulista, III[1]
Rektascensja 00h 24m 05,67s
Deklinacja –72° 04' 52,6"
Odległość 14 700 ly[1] (4,5 kpc)
Jasność obserwowana 3,95[1]m
Rozmiar kątowy 30,9′[1]
Charakterystyka fizyczna
Wymiary 120 lat świetlnych
Jasność absolutna –9,42[1]m
Alternatywne oznaczenia
NGC 104, 47 Tuc, GCl 1
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

NGC 104 (47 Tuc, ξ Tucanae, również Sir John Flamsteed) – jasna gromada kulista położona w gwiazdozbiorze Tukana, widoczna nieuzbrojonym okiem w pobliżu Małego Obłoku Magellana[2]. Jej jasność to 3,95m – jest to druga pod względem jasności obserwowanej, po ω Centauri, gromada kulista na ziemskim niebie[2]. Średnica kątowa gromady wynosi 30,9'[1]. Początkowo była uznawana za pojedynczą gwiazdę dzięki czemu została skatalogowana jako 47 Tucanae[1]. W 1751 Nicolas Louis de Lacaille podczas wyprawy na Przylądek Dobrej Nadziei odkrył, że nie jest to gwiazda i skatalogował ją jako mgławicę[1].

Gromada zawiera kilka milionów gwiazd[2]. Charakteryzuje się wyraźną koncentracją gwiazd w kierunku środka. Centralny rejon gromady jest tak zatłoczony, że gwiazdy często się tam zderzają. Wraz ze starzeniem się gromady starzeją się też jej gwiazdy, jednak 47 Tucanae zawiera pewną ilość błękitnych maruderów - gwiazd za bardzo niebieskich i za bardzo masywnych jak na członków tej gromady. Astronomowie uważają, że gwiazdy te powstały w wyniku zderzeń gwiazd we wnętrzu gromady[3]. Odległość 47 Tucanae wynosi 14 700 lat świetlnych[1], a jej rzeczywista średnica to 120 lat świetlnych[2]. Gromada ta jest położona 24,1 tys. lat świetlnych od centrum Galaktyki[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Hartmut Frommert: NGC 104, 47 Tuc (ang.). W: Milky Way Globular Clusters [on-line]. SEDS. [dostęp 2014-06-08].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 NGC 104 w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
  3. Praca zbiorowa: Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 288. ISBN 978-83-01-14848-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • NGC 101NGC 102NGC 103NGC 104NGC 105NGC 106NGC 107 • …