NGC 1275
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Współrzędne: 
03h19m48,10s; +41°30'41,00"
| NGC 1275 | |
 Galaktyka NGC 1275 |
|
| Odkrywca | Heinrich Louis d'Arrest |
| Data odkrycia | 14 lutego 1863 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Perseusz |
| Typ | soczewkowata (S0) |
| Rektascensja | 03h 19m 48,1s |
| Deklinacja | +41° 30' 41" |
| Odległość | 230 milionów ly |
| Jasność obserwowana | 11,7m |
| Rozmiary kątowe | 2,3' × 1,6' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary | ∅ 100 000 ly |
| Alternatywne oznaczenia | |
| Perseusz A, PGC 12429, UGC 2669, MCG 7-7-63, ZWG 540.103, 3C 84, IRAS03164+4119 | |
NGC 1275 (również UGC 2669 lub PGC 12429) – galaktyka soczewkowata (S0), znajdująca się w gwiazdozbiorze Perseusza w odległości 230 milionów lat świetlnych. Została odkryta 14 lutego 1863 roku przez Heinricha d'Arresta. Galaktyka ta rozciąga się na przestrzeni około 100 000 lat świetlnych.
NGC 1275 jest galaktyką aktywną, zaliczaną do radiogalaktyk typu FR I. Emituje także wysokoenergetyczne promieniowanie gamma, zaobserwowane przez teleskop Fermiego[1].
Galaktyka ta jest dominującym członkiem Gromady w Perseuszu.
