NGC 1365

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Współrzędne: Astronomia 03h33m36,70s; -36°08'27,00"

NGC 1365
Galaktyka NGC 1365 (ESO)
Galaktyka NGC 1365 (ESO)
Odkrywca James Dunlop
Data odkrycia 2 września 1826
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Piec
Typ spiralna z poprzeczką (SBb)
Rektascensja 03h 33m 36,7s
Deklinacja -36° 08' 27"
Odległość 60 milionów ly
Jasność obserwowana 9,5m
Rozmiary kątowe 11,0' × 6,2'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary ∅ 200 tys. ly
Alternatywne oznaczenia
PGC 13179, ESO 358-17, MCG -6-8-26, VV 825, FCC 121, IRAS03317-3618
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

NGC 1365 (również PGC 13179) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBb), znajdująca się w gwiazdozbiorze Pieca w odległości około 60 milionów lat świetlnych. Została odkryta 2 września 1826 roku przez Jamesa Dunlopa[1]. Galaktyka ta ma 200 tys. lat świetlnych średnicy. Jest zaliczana do galaktyk Seyferta typu 1.8[1].

Centralna część galaktyki (ESO)
Zbliżenie jądra NGC 1365

W NGC 1365 zaobserwowano cztery supernowe: SN 1957C, SN 1983V, SN 2001du i SN 2012fr[2].

Galaktyka NGC 1365 należy do gromady w Piecu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Courtney Seligman: NGC 1365 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2014-03-31].
  2. List of Supernovae (ang.). IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams. [dostęp 2014-03-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • NGC 1362NGC 1363NGC 1364NGC 1365NGC 1366NGC 1367NGC 1368 • …