NGC 40

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
NGC 40
NGC 40 (2MASS)
NGC 40 (2MASS)
Odkrywca William Herschel
Data odkrycia 25 listopada 1788
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Cefeusz
Typ 3b+b
Rektascensja 00h 13m 01,010s[1]
Deklinacja +72° 31' 19,09"[1]
Odległość 3000[2] - 4600 ly[3]
Jasność pozorna mgławicy 11,46[1]m
Rozmiary kątowe 1,23'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary ~ 1 ly
Alternatywne oznaczenia
GSC2 N3101023112; NVSS J001301+723119; PN VV' 3; BWE 0010+7214; GSC 04302-01297; 48P 51; RAFGL 5006; CSI+72-00102; HBHA 7208-01; PK 120+09 1; TYC 4302-1297-1; DO 22918; HD 826; PLX 31; V* V400 Cep; EM* CDS 11; HIC 1041; PLX 31.00; WN B0010.2+7214; GB6 B0010+7214; HIP 1041; PN G120.0+09.8; [FT96] 120.0+9.9; 87GB 001015.0+721426; IRAS 00102+7214; PN ARO 1; [KW97] 1-60; GCRV 101; 2MASS J00130099+7231190; PN VV 1
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

NGC 40mgławica planetarna znajdująca się w gwiazdozbiorze Cefeusza, oddalona o około 4600 lat świetlnych od Ziemi[3]. Jest to 40. obiekt w katalogu New General Catalogue. Nieoficjalnie bywa też nazywany Mgławicą Muszka[a][4]. Mgławicę tę odkrył William Herschel 25 listopada 1788 roku[5].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda, która stworzyła mgławicę planetarną odrzuciła jej zewnętrzną powłokę około 30 tysięcy lat temu, pozostawiając bardzo gorące, nagie jądro, którego temperatura sięga około 50 tysięcy stopni Celsjusza. Promieniowanie z gwiazdy powoduje nagrzanie rozrzuconego gazu do temperatury około dziesięciu tysięcy stopni Celsjusza. Mgławica mierzy około 1 roku świetlnego rozpiętości[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. „Muszka” odnosi się do muszki do wiązania (angielska nazwa to Bow-Tie Nebula), nie małej muchy.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • NGC 40 w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)

… • NGC 37NGC 38NGC 39NGC 40NGC 41NGC 42NGC 43 • …