NGC 5128
Współrzędne: 
13h25m29,00s; -43°00'58,00"
| NGC 5128 | |
 Centaurus A (NGC 5128) |
|
| Odkrywca | James Dunlop |
| Data odkrycia | 29 kwietnia 1826 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Centaur |
| Typ | soczewkowata (S0) |
| Rektascensja | 13h 25m 29,0s |
| Deklinacja | -43° 00' 58" |
| Odległość | 13 milionów ly |
| Przesunięcie ku czerwieni | 0,001825 |
| Jasność obserwowana | 6,6m |
| Rozmiary kątowe | 25,7' × 20,0' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary | ∅ 60 000 ly |
| Alternatywne oznaczenia | |
Centaurus A, ESO 270-9, IRAS13225-4245, MCG -7-28-1, AM 1322-424, ARP 153, PRC C-45, PGC 46957, PKS 1322-427
|
|
NGC 5128 (również Centaurus A, ESO 270-9 lub PGC 46957) – galaktyka soczewkowata (S0), znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości 13 milionów lat świetlnych. Galaktyka ta ma 60 000 lat świetlnych średnicy. Została odkryta 4 sierpnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Galaktyka ta należy do grupy galaktyk M83 i jest jedną z jej głównych galaktyk.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Jest to najbliższa Ziemi galaktyka aktywna, może być obserwowana nawet przez małe teleskopy. NGC 5128 jest najbliższą radiogalaktyką, stanowiącą bardzo silne źródło emisji fal radiowych. Galaktyka ta jest znacznie masywniejsza od Drogi Mlecznej.
Utworzyła się ona w wyniku wielu kolizji galaktyk. Zawiera ona około 2000 gromad kulistych, uważanych za pozostałości po wchłonięciu mniejszych galaktyk satelitarnych[1]. Ciemne pasma pyłowe przesłaniające jej jądro są świadectwem pochłonięcia galaktyki spiralnej przez NGC 5128, około 300 mln lat temu. Nietypową cechą tej galaktyki jest to, że materia w jej centrum tworzy dwa wyraźne ramiona spiralne; jest to pierwsza galaktyka, w której dostrzeżono taką strukturę[2].
Supernowe [edytuj]
Dnia 3 maja 1986 Robert Evans odkrył supernową SN 1986G, która osiągnęła jasność obserwowaną 12,5m[3].
Przypisy
- ↑ Gromady kuliste - pozostałości po uczcie galaktyk
- ↑ Split-Personality Elliptical Galaxy Holds a Hidden Spiral (ang.). ScienceDaily, 2012-10-22. [dostęp 2012-10-22].
- ↑ Brian G. Marsden: IAUC 4208 (ang.). International Astronomical Union, 1986-05-05. [dostęp 2012-10-22].
