NHL (1966/1967)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
NHL 1966/1967
Gtk-go-back-ltr.svg 1965/1966 1967/1968 Gtk-go-forward-ltr.svg
Sezon regularny
Termin 19 października 1966-2 kwietnia 1967
Liczba drużyn 6
Liczba kolejek 70
Mecze 210
Strzelone gole 1252 (5.96 na mecz)
Najskuteczniejszy zawodnik Kanada Stan Mikita
(Chicago Black Hawks)
Playoff
Mecze 16
Strzelone gole 87 (5.44 na mecz)
Najskuteczniejszy zawodnik Kanada Jim Pappin
(Toronto Maple Leafs)
MVP Kanada Dave Keon
(Toronto Maple Leafs)
Puchar Stanleya
Mistrz Toronto Maple Leafs
Finalista Montreal Canadiens

Sezon NHL 1966/1967 był 50. sezonem gry ligi NHL. Pierwszy mecz odbył się 19 października 1966 roku, kiedy to naprzeciwko siebie zmierzyły się Detroit Red Wings z Boston Bruins oraz New York Rangers z Chicago Black Hawks. 18 stycznia 1967 roku w Montrealu w hali Forum de Montréal rozegrany został NHL All-Star Game. Sezon zasadniczy zakończył się 2 kwietnia 1967 roku. Cztery dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Sezon zakończył się 2 maja 1967 roku, kiedy to w finałowym spotkaniu drużyna Toronto Maple Leafs pokonała Montreal Canadiens.

Był to ostatni sezon w erze oryginalnej szóstki (po 25 latach), był to również ostatni sezon, osiemnasty sezon w którym każda z drużyn zagrała po 70 spotkań.

Przed sezonem odbył się czwarty draft ligi NHL. Jako pierwszy został wybrany Kanadyjczyk grający na pozycji obrońcy - Barry Gibbs, który został wybrany przez Boston Bruins.

Sezon zasadniczy[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Chicago Black Hawks po raz pierwszy zwyciężyła w sezonie zasadniczym, kończąc go z wynikiem zdobytych 94 punktów. Najskuteczniejszym zawodnikiem został Stan Mikita dla którego był to najlepszy sezon, podczas którego zdobył 97 punktów (35 bramek, 62 asysty) w 70 meczach. Tylko dwa lata później wyrównał punktowo ten wynik, jednak zdobył wtedy o pięć mniej bramek. Zwycięzca poprzedniej edycji Pucharu Stanleya - Montreal Canadiens awansował do finału rozgrywek. Boston Bruins w tym sezonie po raz ostatni nie zagrał w fazie play-off, kończąc serię 29 lat bez rozgrywek posezonowych przez tą drużynę.

Tabela[edytuj | edytuj kod]

M Z R P G+ G- +/- Pkt
Stany Zjednoczone Chicago Black Hawks 70 41 12 17 264 170 +94 94
Kanada Montreal Canadiens 70 32 13 25 202 188 +14 77
Kanada Toronto Maple Leafs 70 32 11 27 204 211 -8 75
Stany Zjednoczone New York Rangers 70 30 12 28 188 189 -1 72
Stany Zjednoczone Detroit Red Wings 70 27 4 39 212 241 -29 58
Stany Zjednoczone Boston Bruins 70 17 10 43 182 253 -71 44

Najlepsi strzelcy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik Drużyna Mecze Bramki Asysty Punkty Min
Kanada Stan Mikita Chicago Black Hawks 70 35 62 97 12
Kanada Bobby Hull Chicago Black Hawks 66 52 28 80 52
Kanada Norm Ullman Detroit Red Wings 68 26 44 70 26
Kanada Ken Wharram Chicago Black Hawks 70 31 34 65 21
Kanada Gordie Howe Detroit Red Wings 69 25 40 65 53
Kanada Bobby Rousseau Montreal Canadiens 68 19 44 63 58
Kanada Phil Esposito Chicago Black Hawks 69 21 40 61 40
Kanada Phil Goyette New York Rangers 70 12 49 61 6
Kanada Doug Mohns Chicago Black Hawks 61 25 35 60 58
Kanada Henri Richard Montreal Canadiens 65 21 34 55 28

Playoff[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: NHL (1966/1967)/Playoff.

Rozstawienie[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 4 zespoły zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Chicago Black Hawks zwycięzca rozgrywek zasadniczych uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 70 spotkaniach 94 punkty. Była to najwyżej rozstawiona drużyna, dzięki czemu w nagrodę zostaje zawsze gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Kolejne miejsce rozstawione zależały od miejsca w tabeli fazy grupowej. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw wg schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 3 i 4 oraz ewentualnie 6 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: pierwszy, drugi oraz ewentualnie piąty.

Drzewko playoff[edytuj | edytuj kod]

  Półfinały Finał
             
 Chicago Black Hawks 2  
 Toronto Maple Leafs 4  
 
     Toronto Maple Leafs 4
   Montreal Canadiens 2
 Montreal Canadiens 4
  New York Rangers 0  


Finał Pucharu Stanleya[edytuj | edytuj kod]

Finał Pucharu Stanleya odbył się od 20 kwietnia do 2 maja 1967. Zmierzyły się w nim druga oraz trzecia drużyna sezonu zasadniczego - Montreal Canadiens z Toronto Maple Leafs. Dla drużyny Toronto był to dwudziesty pierwszy występ w finale rozgrywek, zaś dla drużyny z Montrealu dwudziesty trzeci.

Zwycięzcą został zespół Toronto Maple Leafs pokonało drużynę Montreal Canadiens w sześciu meczach z bilansem bramek 17:16 na korzyść drużyny Leafs. Decydującą bramkę o zdobyciu Pucharu Stanleya zdobył w trzeciej tercji, szóstego meczu George Armstrong.

20 kwietnia 1967 Montreal Canadiens 6:2 Toronto Maple Leafs Forum de Montréal, Montreal
22 kwietnia 1967 Montreal Canadiens 0:3 Toronto Maple Leafs Forum de Montréal, Montreal
25 kwietnia 1967 Toronto Maple Leafs 3:2 pd. Montreal Canadiens Arena Gardens, Toronto
27 kwietnia 1967 Toronto Maple Leafs 2:6 Montreal Canadiens Arena Gardens, Toronto
29 kwietnia 1967 Montreal Canadiens 1:4 Toronto Maple Leafs Forum de Montréal, Montreal
2 maja 1967 Toronto Maple Leafs 3:1 Montreal Canadiens Arena Gardens, Toronto

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Nagroda Zawodnik Drużyna
Art Ross Memorial Trophy Kanada Stan Mikita Chicago Black Hawks
Calder Memorial Trophy Kanada Bobby Orr Boston Bruins
Conn Smythe Trophy Kanada Dave Keon Toronto Maple Leafs
Hart Memorial Trophy Kanada Stan Mikita Chicago Black Hawks
Lady Byng Memorial Trophy Kanada Stan Mikita Chicago Black Hawks
James Norris Memorial Trophy Kanada Harry Howell New York Rangers
Vezina Trophy Kanada Glenn Hall
Kanada Denis DeJordie
Chicago Blackhawks
Prince of Wales Trophy Chicago Black Hawks
Puchar Stanleya Toronto Maple Leafs

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]